کتاب ایستگاه گورخوان

جواب داد: «خستگی مقدمه نمی‌خواد.»

با همسرش از یک‌نواختی روز و شب‌هایش گلایه کرد؛ گفت حالش خوب نیست؛ خسته شده از تنهایی؛ گفت دلش غذای گرم و تازه می‌خواهد؛ از دلتنگی برای بچه‌ها نالید

در اندام کشیده زن به جای قلب اناری کشید شکافته.

«بیدار شدم دیدم مامان همون جایی خوابیده که آقاجان شب آخر خوابیده بود. ترسیدم.»