بریده‌هایی از کتاب سودای مکالمه، خنده، آزادی

ما با نگاه ناباور فاجعه را تاب آوردیم تنهایی را تاب آورده‌ایم و خاموشی را و در اعماق خاکستر می‌تپیم. مدایح بی‌صله، ص ۸۱

شاید بشود کوتاه‌ترین تعریف برای پسافرمالیسم را این‌چنین صورت‌بندی کرد: پیوند جدایی‌ناپذیر میان اجتماعیت و ادبیت ادبیات. لوکاچ جوان نیز همین مفهوم را به بیانی دیگر در جمله‌ای مشهور بیان کرده است: «عاملِ حقیقتاً اجتماعی در ادبیات همانا صورت است.»

نفی آگاهانه و شادمانهٔ وضع موجود و ایجاد نظمی جدید براساس شادی، آزادی، برابری.