بریده‌هایی از کتاب تمام آنچه پسر کوچولویم باید درباره دنیا بداند

بهتر از من باش. هیچ‌وقت حرفت را قورت نده. خودت را کنار نکش. هیچ‌وقت میان‌مایگی را فقط به‌خاطر اینکه جز این از دستت برنمی‌آید انتخاب نکن. هیچ‌وقت مهربانی را با ضعف اشتباه نگیر. هیچ‌وقت از آن آدم‌هایی نباش که در دفتر آژانس تبلیغاتی با پنجره‌های دل‌باز ایستاده‌اند و فکر می‌کنند «خوبی کردن» یعنی حقارت.

هیچ‌وقت مهربانی را با ضعف اشتباه نگیر.

ما هرگز نباید اجازه دهیم ارزش اشیا از آدم‌ها مهم‌تر بشود.

نیمه‌های شب چندین بار بیدار می‌شوم و قبل از اینکه خودم بخوابم نگاه می‌کنم که آیا هر دوی شما نفس می‌کشید یا نه. متوجه هستی چه می‌گویم؟

باید بدانی که در کل زندگی‌ات یک خروار شیء و کالا می‌خری و جمع می‌کنی، برای همین نمی‌توانی به همهٔ آن‌ها وابسته بشوی. اصلاً منطقی نیست، چون هر روز بیشتر و بیشتر هم می‌شوند.

بازی کن، یاد بگیر، و بزرگ شو. دنبال خواسته‌هایت برو. عاشق شو. همهٔ تلاشت را بکن. هر جا می‌توانی مهربانی کن، و هر موقع نیاز است جدی باش. دوستانت را حفظ کن. و برخلاف جهت فلش‌های کف فروشگاه حرکت نکن. این‌طوری مشکلی به وجود نمی‌آید.

دلم می‌خواهد همیشه یادت باشد که می‌توانی همانی باشی که می‌خواهی، اما مهم‌تر از آن این است که بدانی تو می‌توانی دقیقاً همان آدمی بشوی که هستی.

چون دوستت داریم. جوابش همین است. ما می‌خواهیم تو بهتر از ما بشوی، چون اگر بچه‌های ما بهتر از خودمان نشوند، آن‌وقت هدف از همهٔ این کارها چیست؟

یک لطفی به من بکن و با من فرق داشته باش، بهتر از من باش. هیچ‌وقت حرفت را قورت نده. خودت را کنار نکش. هیچ‌وقت میان‌مایگی را فقط به‌خاطر اینکه جز این از دستت برنمی‌آید انتخاب نکن. هیچ‌وقت مهربانی را با ضعف اشتباه نگیر. هیچ‌وقت از آن آدم‌هایی نباش که در دفتر آژانس تبلیغاتی با پنجره‌های دل‌باز ایستاده‌اند و فکر می‌کنند «خوبی کردن» یعنی حقارت.

بعضی‌وقت‌ها، باید از شر لوازم قدیمی خلاص بشویم تا جا برای لوازم جدید باز بشود، بعد دلمان به قدری برای لوازم قدیمی تنگ می‌شود که مجبور می‌شویم لوازم جدید را طوری بسازیم که یادآور لوازم قدیمی بشوند.

آدم شجاع آدمی نیست که دعوایی راه بیندازد که نمی‌داند آخرش در آن برنده است یا بازنده؛ آدم شجاع کسی است که می‌داند برنده است و باز هم عقب‌نشینی می‌کند.

من رک و بی‌پرده، سیاه و سفید هستم. مادرت حکم تمام رنگ‌ها را برای من دارد.

دست زدن ارتباط تنگاتنگی با خلاقیت و هماهنگی دارد. بچه‌های کوچک با این کار می‌خواهند شخصیت خود را بروز دهند. شگفت‌انگیز است.

خدا برای همهٔ آدم‌ها به‌طور غیر قابل باوری مهم است، به‌خصوص برای آدم‌هایی که معتقد به خدا نیستند.

هیچ‌وقت مبارزه برای برابری را به‌اشتباه جنگ بین دو جنس مخالف تلقی نکن. هیچ‌وقت بر این باور نباش که زن‌ها لیاقت حقوق برابر یا آزادی یا فرصت‌های برابر با تو را ندارند. امیدوارم متوجه بشوی

دنیا مدام در تلاش است به آدم بفهماند که می‌توان مهارت‌ها، صفت‌ها یا ویژگی‌های انسانی را به دو گروه «مردانه» و «زنانه» تقسیم کرد

ما می‌خواهیم تو بهتر از ما بشوی، چون اگر بچه‌های ما بهتر از خودمان نشوند، آن‌وقت هدف از همهٔ این کارها چیست؟ ما می‌خواهیم تو مهربان‌تر، باهوش‌تر، متواضع‌تر، بخشنده‌تر و فداکارتر از ما بشوی. ما می‌خواهیم در حد توان خود برای تو بهترین موقعیت‌ها را فراهم کنیم.

دلم می‌خواهد همیشه یادت باشد که می‌توانی همانی باشی که می‌خواهی، اما مهم‌تر از آن این است که بدانی تو می‌توانی دقیقاً همان آدمی بشوی که هستی.

وقتی نوجوان بودم، آدم‌ها عادت داشتند در هر موقعیتی بلند بگویند: «مثل یک مرد باش، بلند شو و بایست.» چند سال طول کشید تا در دههٔ سوم عمرم فهمیدم مرد واقعی می‌تواند سر جایش بنشیند، دهانش را ببندد و گوش‌هایش را باز کند. و اشتباهش را بپذیرد. برای همین، اشتباهی را که من مرتکب شدم انجام نده؛ در مسابقات هیچ‌وقت داد نزن: «داری مثل دخترها بازی می‌کنی!» چون در مسابقات ورزشی این واژه معادل ضعیف بودن است. روزی می‌آید که دست زنی را که وضع حمل می‌کند توی دستت می‌گیری و همان موقع بیشتر از همیشه احساس شرمندگی می‌کنی. واژه‌ها ارزش دارند. از آن‌ها به بهترین وجه استفاده کن.

هیچ‌وقت اجازه نده مفهوم مردانگی را کسی برایت تعریف کند که خودش در قیدوبند تمایلات جنسی است. اگر دلت می‌خواهد واقعاً دربارهٔ مرد بودن بدانی، فقط از گریس توماس بپرس، که در رختکن ایستاد و به هم‌گروهی‌هایش در تیم ملی راگبی ولز گفت: «من فقط آدم هستم و بس.» شاید در این دنیا چیز زیادی ندانم، اما به‌حتم می‌دانم که در آن لحظه در رختکن او چیزی بیشتر از یک مرد بود.

همان‌قدر از این می‌ترسم که دیگران به تو زور بگویند و تو به بقیه زور بگویی. من هر دو بوده‌ام، و آدم در هر دو وضعیت به یک اندازه آسیب می‌بیند.

آدم شجاع آدمی نیست که دعوایی راه بیندازد که نمی‌داند آخرش در آن برنده است یا بازنده؛ آدم شجاع کسی است که می‌داند برنده است و باز هم عقب‌نشینی می‌کند.

هیچ‌وقت برای انجام دو کار در زندگی دیر نیست: یکی معذرت‌خواهی و دیگری ریختن سس بیشتر توی ساندویچ.

وقتی نوجوان هستی، مشکلی نیست احمق هم باشی.

واژه‌ها ارزش دارند. از آن‌ها به بهترین وجه استفاده کن.

مثلاً، وقتی روی تردمیل باشگاه صفحه‌نمایش نصب می‌کنیم و تصاویر ویدیویی درختان را در آن‌ها پخش می‌کنیم، این‌طوری حس می‌کنیم که توی جنگل می‌دویم. بله، می‌دانم به چه فکر می‌کنی: «خب چرا از اول نمی‌ری تو جنگل بدوی؟»

ما مجبوریم درختان جنگل را قطع کنیم تا بزرگراه بسازیم تا بتوانیم با ماشین به باشگاه برویم.

تنها نیروی ماورایی‌ای که تا کنون دیده‌ام این بوده که حس بویایی مادرت در دوران بارداری به‌طرزی باورنکردنی تقویت شد.

ما هرگز نباید اجازه دهیم ارزش اشیا از آدم‌ها مهم‌تر بشود.

پسرم، باید بگویم که هر آنچه الان در اطرافت می‌بینی نامش «زندگی» است. بعضی اوقات، پیچیده می‌شود و درخواست‌هایی از تو دارد. باید صادق، شجاع و منصف باشی. دوست داشته باشی و دوست داشته بشوی. شکست بخوری. شرمندهٔ خودت بشوی. پیروز بشوی. از صرافت کاری بیفتی. عاشق کسی بشوی.