کتاب قلب دوم ندارم

یک شهروندِ مطیعم! یک شهروندِ تا اطلاعِ ثانوی تعطیل! دختری که علی‌رغم ساق‌های نحیفش مردانه ایستاده دربرابر شهر و فکر می‌کند زخم‌هایش پوششی ضخیم‌تر و زیباترند

اشتباه از خودم بود به چیزی‌که از زیر دست‌وپای دیگران جمع کرده و تکه‌هایش را کنارهم چسبانده بودم طوری گفتم: «بلند شو! حالا تو یک آدمی!» که باورش شد بلند شد به پاهایش نگاه کرد و رفت.

تو! دنیا را از آوازهای عاشقانه تهی کردی تو! که گوش‌هایت به نشنیدن دچار بودند و برایت مهم نبود آنچه تو نمی‌شنوی شاید به‌کارِ زیبا کردنِ دنیای به این زشتی بیاید.