کتاب داستان های نیویورکر

نویسنده هرگز کلمهٔ پاریدُلیا را نشنیده بود. هانا برایش توضیح داد که این پدیده وقتی اتفاق می‌افتد که مغز، محرک‌های دیداری یا شنیداری تصادفی و کاملاً ناآشنا را به تصاویر یا صداهایی معنادار تعبیر می‌کند؛ مثل نقش‌هایی که شب‌ها روی ماه می‌بینیم یا ابرهایی که به‌شکل حیوانات‌اند.