بریده‌هایی از کتاب گزیده نوشته های کارل مارکس

دین آه ستمدیدگان، شور و احساس جهانی بی‌احساس و روحِ شرایط زندگی بی‌روح است. دین افیون (مُسکن) مردم است.

مارکس تعریف ارسطو را دربارهٔ انسان گسترش می‌دهد: «انسان به دقیق‌ترین معنا حیوانی سیاسی است، نه فقط حیوانی اجتماعی، بلکه حیوانی که فقط در اجتماع می‌تواند به یک فرد تکامل یابد.»