کودکان را با در نظر گرفتن وظایف انسانیشان، هوشمند و مهربان بار نمیآورند، بلکه هدف از بزرگ کردنشان لذتی است که والدین از آن میبرند. در نتیجه این بچهها همچون حیوانات بزرگ میشوند و نگرانی عمده والدین این نیست که آنان را برای زندگی پرتحرکی که شایسته انسان است آماده کنند (و والدین در اینجا از حمایت علم کاذبی که پزشکی خوانده میشود، بهره میبرند. ) بلکه این است که تا آنجا که میتوانند خوب به آنها غذا دهند، و تا آنجا که امکانپذیر است، آنان را بلندقامت و تمیز و فربه و جذاب بار بیاورند (اگر این کار در میان طبقات پایین رایج نیست به این دلیل است که توانایی مالی این کار را ندارند، دیدگاه آنان نیز همان است. ) و در این کودکان نازپرورده، همانند حیواناتی که بیش از اندازه غذا خوردهاند، تظاهر زودرس و غیرطبیعی تمایلات جنسی دیده میشود که در دوران بلوغ موجب آشفتگیهای وحشتناکی برای آنان میگردد