تنها دلیل پزدادن انسان به برتری حسهایش نسبت به حیوانات این است که این حسها برای بقا ضروریاند. اگر هوسهای ما به گرسنگی و تشنگی و میل خلاصه میشد، تقریباً آزاد بودیم. اما الان هر بادی که میوزد و کلمهای اللهبختکی یا صحنهای که آن کلمه برایمان تداعی میکند، ما را به وجد میآورد.
میخوابیم؛ یک رؤیا قادر است خوابمان را زهرآگین کند.
بلند میشویم؛ یک فکر آواره روزمان را آلوده میکند.