شخصیت اجتماعی بانو سكینه به گونهای بود كه پس از استقرار در شهر جدش مصطفی صلیالله علیه و سلم هیچ خانمی نتوانست همطراز او شود. سكینه شجاع و صریح اللهجه بود. وقتی شنید والی مدینه (خالد بن عبدالملك) بر منبر پیامبر (جدش) از امام علی كرمالله وجهه، بدگویی و ناسزاگویی میكند روز جمعه در نماز حاضر شد و در برابر خالد قرار گرفت و او را شتم و تقبیح كرد. خالد كه نمیتوانست به او چیزی بگوید فقط دستور داد كنیزان او را بزنند و متفرق كنند.
شجاعت ایشان آنقدر زیاد بود كه در وصف ایشان داستانهای مبالغهآمیز شبیه به افسانه گفته شده.