عیب جهانبینی علمی این است که وقتی آن را به طرف معنای زندگی میگیریم، فقط یک چیز نشانمان میدهد. پوچی: «هر آتشی که برمیافروزیم زغال میشود و میمیرد؛ کاخهایی که میسازیم پیش چشممان نابود میشود. رودخانهها در شنهای بیابان فرو مینشیند و خشک میشوند... هر طرف که رو میکنیم برای وصف مسیر حیات استعارهای از دلسردی به چشم میخورد.»