بریده‌هایی از کتاب خودشیفته بودن پنهان

این مسئله خطرناک است چون آن‌ها برای اینکه کسی به آن‌ها شک نکند تظاهر می‌کنند که اشخاص بزرگی هستند. این شیوهٔ بقای فرد خودشیفته است.

شما نه مسئول تغییر دادن دیگران هستید و نه مسئول پر کردن خلأهای شخصیتی دیگران.

فهرستی از موارد بی‌حرمتی، توهین، نادیده گرفتن، بازیچه شدن و سایر موارد تهیه کنید. وقتی دلتان برای فرد خودشیفته تنگ شد به این فهرست رجوع نمایید. هدف این تمرین، تقویت تنفر نیست بلکه مانع از تکرار چرخهٔ معیوب سوءاستفاده می‌شود.

تکنیک‌های فریبنده افراد خودشیفته برای کنترل شما از تکنیک‌های مختلفی استفاده می‌کنند؛ طوری شما را بازیچهٔ خود می‌کنند که شما آن‌ها را عاری از هر عیب و نقصی می‌دانید ولی نهایتاً شما را آزار می‌دهند.

فرد خودشیفته همواره در صدد تحریک شماست پس تا جای ممکن نسبت به او بی‌تفاوت باشید.

شناسایی موارد خودشیفتگی آشکار به مراتب آسانتر است؛ آن‌ها نفرت‌انگیز و پرحرف هستند. ولی شناسایی موارد خودشیفتگی پنهان کار چندان آسانی نیست. خودشیفتگان پنهان هرگز مستقیماً نمی‌گویند که از دیگران بهتر هستند، بلکه آن‌ها مسئله را دور می‌زنند، تلویحاً به آن اشاره می‌کنند به طوری که شما غیرمستقیم متوجه برتریشان بشوید. شاید در گفتگو با آن‌ها متوجه این مطلب شده باشید. آن‌ها دربارهٔ آن دسته از همکارانشان که در حد آن‌ها نیستند و مدیران نالایق و دوستان جاه‌طلبشان صحبت می‌کنند.

سکوت اختیار کردن – یک تکنیک بازی با احساسات، سکوت اختیار کردن است. سکوت افراد خودشیفته دردناک است.

ظاهراً افراد خودشیفته شرور هستند. آن‌ها برای جبران کمبود عزت‌نفس و ناامنی خود نیازمند تحسین و توجه هستند و باید هر طور که شده این خلا را پر کنند. ما به‌مرورزمان همدردی با دیگران را خواهیم آموخت و هوشیار خواهیم شد اما افراد خودشیفته نه از لحاظ احساسی و نه اخلاقی هیچ رشدی نمی‌کنند.

آن‌ها تلاش می‌کنند خود را بی‌نقص نشان دهند ولی این تظاهر صرفاً تصویری کاذب است و حقیقت ندارد. چرا که نمی‌توان آن را در دراز مدت پایدار نگه داشت. هرکسی که با یک فرد خودشیفته رابطهٔ صمیمی داشته باشد، می‌تواند این حقیقت را تأیید کند که وجههٔ این فرد اصلاً بیانگر شخصیت واقعی او نیست.

برای خود مرزهایی تعیین کنید و بدانید که شما قوی‌تر از آن هستید که دیگران بتوانند شما را وادار به باور چیزی برخلاف عقیده شما کنند.

مراقب این تلهٔ ذهنی باشید! طرد کردن معمولاً پس از اعتراض قربانی به بدرفتاری، رخ می‌دهد. قربانی متوجه وجود مشکلی می‌شود و ماهیت واقعی فرد خودشیفته را می‌بیند.

اکیداً توصیه می‌کنم که افراد خودشیفته را در رسانه‌های اجتماعی، تلفن و ایمیل، بلاک و مسدود کنید. نباید اجازه دهید چنین فردی، فضای ذهنی شما را احاطه کند و نباید به او اجازه دهید با ترفند جاروبرقی (با بازگشت شما و تکرار سوء استفاده) مجدداً به سوءاستفاده ادامه دهد.

رفتار دیگران با شما، بیانگر شخصیت آن‌هاست نه شما. یک الماس صرفاً به خاطر اینکه زیر خاک دفن شده و پنهان است، نابود نمی‌گردد. یک الماس همیشه الماس خواهد ماند و همواره خواهد درخشید. پس مانند یک الماس بدرخشید.

شما سزاوار عشقی سالم هستید و بسیار غنی می‌باشید. لازم نیست کسی به شما تلقین کند که چقدر عیب و ایراد دارید و اینکه باید خود را اصلاًح کنید.

رفتار دمدمی‌مزاج فرد خودشیفته، قربانی را گیج می‌کند و باعث می‌شود که فکر کند او آنقدر هم بد نیست و فرد خودشیفته، عاشق او است. اگر قربانی نداند که چرا رابطه قطع شده و خود را مقصر و بانی بروز مشکلات بداند ممکن است تسلیم درخواست‌های فرد خودشیفته شده و باز هم گرفتار چرخهٔ معیوب سوءاستفاده شود.

افراد خودشیفته، خود را بزرگ می‌دانند و واقعاً احساس می‌کنند که برتر از دیگران هستند. شناسایی موارد خودشیفتگی آشکار به مراتب آسانتر است؛ آن‌ها نفرت‌انگیز و پرحرف هستند. ولی شناسایی موارد خودشیفتگی پنهان کار چندان آسانی نیست.

بنابراین زمانی که قربانی، آسیب‌دیده و قادر به نفس کشیدن نیست طنابی پرت می‌کند. افراد خودشیفته به قربانی لطف می‌کنند و بعد از سکوتی طولانی یک کلمه با او حرف می‌زنند. پس از خرد کردن شخصیت شما، شروع به تشویق و حمایت کرده و قربانی فکر می‌کند که فرد خودشیفته مهربان یا عاشق است. در پایان کار، آن‌ها با این تکنیک شما را به حداقل راضی می‌کنند. افراد خودشیفته تصور می‌کنند آدم خوبی هستند و شما را آدم ضعیفی می‌دانند. وقتی افراد خودشیفته خوش‌رفتاری می‌کند، قربانی فوراً اشتباهاتش را فراموش می‌کند.

. افراد خودشیفته شما را تنها به چشم کسی می‌بینند که همیشه تاییدشان می‌کنید، به عبارتی شما نقش منبع تایید آن‌ها را بازی می‌کنید. آن‌ها به معنای واقعی کلمه نمی‌توانند بدون شما زندگی کنند، ولی در حین حال کوچکترین اهمیتی هم به شما نمی‌دهند و صرفاً تایید شما را می‌خواهند.

متأسفانه، خلأ درونی آن‌ها هرگز پر نخواهد شد. یک قربانی شاید ماه‌ها، سال‌ها یا دهه‌ها را صرف ارضای ولع آن‌ها کند ولی آن‌ها هرگز راضی نمی‌شوند. هیچ‌کسی نمی‌تواند نیازهای آن‌ها را برآورده سازد. افراد خودشیفته شما را فریب می‌دهند؛ این‌طور که به شما می‌قبولانند که هم توانایی‌اش را دارید و هم اینکه موظفید تا نیازهای آنان را برطرف کنید.

با توجه به اینکه افراد خودشیفته به دنبال افراد دلسوز هستند، قربانی شاید تصور کند که خودش خودشیفته است.

همان‌طور که قبلاً گفتم، یک فرد خودشیفته تا ابد نمی‌تواند ظاهر خود را حفظ کند.

بایستی مراقب علائم هشدار در رابطه باشید. برخی از علائم هشدار (این فهرست چندان طولانی نیست): بی‌احترامی علنی – آن‌ها همانند یک بچه با شما صحبت می‌کنند، اغلب شما را تحقیر می‌کنند انگار که کمتر از آن‌ها می‌دانید. عدم توانایی یا عدم تمایل برای برقراری رابطه – تمایلی به پاسخ به اعتراضات شما ندارند و با سکوت اختیار کردن شما را نادیده می‌گیرند.

توجهی به بحث‌ها/ وقایع ندارند – مدام «بحث را عوض می‌کنند». رفتار آن‌ها مطابق با شعارهایشان نیست – گاهی شما را تحسین می‌کنند اما گاهی کوچکترین توجهی هم به شما ندارند. نیازهای خود را در اولویت قرار می‌دهند – به‌ندرت برای دیگران، فداکاری می‌کنند مگر اینکه بخواهند وجههٔ خوبی از خود نشان دهند. تصور می‌کنند که شما باید برای «کسب» توجه و «جلب» محبت آن‌ها «رقابت کنید». آن‌ها پشیمان نمی‌شوند- اکثر افراد خودشیفته متوجه اشتباهات رفتاری خود نمی‌شوند پس عذرخواهی آن‌ها پوچ و بی‌اساس است.

قربانی اهل بخشش است و این هم به خودشیفته اجازه می‌دهد به‌راحتی به شما آسیب بزند چون می‌داند که او را می‌بخشید و به رابطه ادامه خواهید داد.

باید بدانیم صرفاً به خاطر اینکه وجود داریم، شایسته بهترین‌هاییم.

شما نه مسئول تغییر دادن دیگران هستید و نه مسئول پر کردن خلأهای شخصیتی دیگران.

با اینکه او نه فریاد می‌زد و نه آسیبی به من وارد می‌کرد، ولی تا به حال هیچ‌کس نتوانسته به اندازهٔ او مرا اندوهگین کند.

افراد خودشیفته بی‌خود و بی‌جهت می‌ترسند که نکند کنترل یا تحقیر شوند. به همین خاطر همیشه تلاش می‌کنند هر موقعیتی را کنترل کنند و در حین رابطه هم کاملاً شما را تحت کنترل خود در می‌آورند.

ظاهراً افراد خودشیفته شرور هستند. آن‌ها برای جبران کمبود عزت‌نفس و ناامنی خود نیازمند تحسین و توجه هستند و باید هر طور که شده این خلا را پر کنند. ما به‌مرورزمان همدردی با دیگران را خواهیم آموخت و هوشیار خواهیم شد اما افراد خودشیفته نه از لحاظ احساسی و نه اخلاقی هیچ رشدی نمی‌کنند. پس آن‌ها از مردم برای منافع خود استفاده می‌کنند و به آن‌ها می‌قبولانند که اوضاع همین است که هست. متأسفانه، خلأ درونی آن‌ها هرگز پر نخواهد شد. یک قربانی شاید ماه‌ها، سال‌ها یا دهه‌ها را صرف ارضای ولع آن‌ها کند ولی آن‌ها هرگز راضی نمی‌شوند. هیچ‌کسی نمی‌تواند نیازهای آن‌ها را برآورده سازد. افراد خودشیفته شما را فریب می‌دهند؛ این‌طور که به شما می‌قبولانند که هم توانایی‌اش را دارید و هم اینکه موظفید تا نیازهای آنان را برطرف کنید.

اغلب اوقات مضطرب هستید. اگر بگویید که از او دلخور هستید، انکار می‌کند و مشکل را به خودتان نسبت می‌دهد. اینجاست که ارتباط به «جنون» کشیده می‌شود و افراد خودشیفته، موذیانه‌ترین تکنیک‌های خود را به کار می‌گیرند تا شما را بازیچهٔ خود قرار دهند، شخصیت شما را خرد کنند و استانداردهایتان را زیر پا بگذارند تا درنهایت کاملاً بر شما مسلط شوند. ممکن است این مرحله بسته به توان تحمل شما، کم یا زیاد به طول بینجامد. سرانجام صبر شما مانند دیگران لبریز می‌شود و اعتراض می‌کنید و از شدت تنفر از کوره در می‌روید.