مجید روشنگر

مجید روشنگر ناشر، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی ایرانی است که در سال ۱۳۱۵ در تهران و در بازارچه‌ی کربلایی عباسعلیِ محله‌ی سنگلج به دنیا آمده است. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را تهران گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده‌ی حقوق دانشگاه تهران، تحصیلات خود را در دانشگاه آکسفورد و سپس دانشگاه سیدنی ادامه داد. مدرک کارشناسی‌ارشد خود را در رشته‌ی حقوق بین‌الملل با پایان‌نامه‌ای درباره‌ی سیاست خارجی ایران دریافت کرد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۸ همکاری خود را با انتشارات فرانکلین آغاز کرد. در سال‌های ۱۳۳۹ یا ۱۳۴۰ مدیریت سازمان کتاب‌های جیبیِ در آستانه‌ی ورشکستگی را بر عهده گرفت و با بهره‌گیری از تجربه‌ی کارآموزی کوتاه‌مدت در انتشارات پنگوئن انگلستان و تمرکز بر انتشار کتاب‌های ارزان و جیبی، این سازمان را احیا کرد؛ به‌گونه‌ای که در دوران مدیریت او بیش از ۵۰۰ عنوان کتاب منتشر شد. در سال ۱۳۴۰ همراه با فریدون نیکنام، منوچهر حسن‌زاده و پرویز علی‌بیگ انتشارات مروارید را تأسیس کرد. در سال ۱۳۴۳ وارد وزارت امور خارجه شد و تا اعزام به مأموریت سوئیس در سال‌های ۱۳۴۷ یا ۱۳۴۸، همزمان، مدیریت سازمان کتاب‌های جیبی و مشارکت در مدیریت انتشارات مروارید را ادامه داد. در سال ۱۳۴۴ انتشار نشریه‌ی بررسی کتاب را آغاز کرد که تا قرن پانزدهم هجری خورشیدی ادامه یافت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ در دولت مهدی بازرگان به‌عنوان سرکنسول به هنگ‌کنگ اعزام شد. سرانجام در سال ۱۳۶۰ به‌درخواست خودش بازنشسته شد و برای زندگی نزد فرزندانش به خارج از ایران رفت. مجید روشنگر نویسنده‌ی کتاب‌های از این سو و آن سو (تحلیل‌ها و خاطره‌های ادبی و فرهنگی)، عبور از متن برهوت (سفرنامه‌ی مکه)، از نیما تا بعد، عینیت در پژوهش‌های اجتماعی و کتاب قحط خورشید بوده است.