ماریا هلن استین

ماری‌ هلن استین، کارگردان تئاتر، دراماتورژ و نویسنده‌ی فرانسوی، فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان منتقد تئاتر و روزنامه‌نگار در نشریات فرانسوی لو نوول ابزرواتور و له نوول لیترر آغاز کرد. او بعدها گفت که این شغل به‌شدت برایش کسل‌کننده بوده و همین دل‌زدگی باعث شد تمرکز خود را بر تولید آثار نمایشی بگذارد. استین در مقام دستیار میشل گی در برنامه‌ریزی جشنواره‌ی پاییز پاریس نقش داشت و در سال ۱۹۷۴ با پیتر بروک تماس گرفت و از او درخواست همکاری کرد.

پس از پذیرش این درخواست از سوی بروک و هم‌زمان با انتخاب بازیگران نمایش تیمون آتنی، استین به مرکز بین‌المللی آفرینش‌های تئاتری پیتر بروک پیوست و کار خود را با عضویت در گروه تولید نمایش اوبو در تئاتر بوف در سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. او در این مرکز به‌تدریج به دستیار اصلی بروک، نویسنده‌ی مقیم و دراماتورژ گروه تبدیل شد و در تولید آثاری چون تراژدی کارمن، مهاباراتا و توفان نقش داشت.

استین نویسندگی و اقتباس نمایش‌های مردی که... و مفتش اعظم را نیز بر عهده داشت؛ نمایش دوم بر اساس داستانی از رمان برادران کارامازوف داستایفسکی شکل گرفته بود. همچنین متن نمایش تیرنو بوکار را در سال ۲۰۰۵ نوشت. او به همراه پیتر بروک و آهنگ‌ساز فرانک کراوچیک، نسخه‌ای ساده‌شده و مینیمال از اپرای فلوت سحرآمیز اثر موتسارت و شیکاندر را با عنوان فلوت افسون‌شده به صحنه برد.

استین همکاری خود با بروک را مبتنی‌بر تقسیم مسئولیت و درک متقابل می‌داند و معتقد است این شیوه در تئاتر اهمیت فراوانی دارد. او پیتر بروک را هنرمندی نابغه توصیف می‌کند که همواره تیزبین، پیش‌بینی‌ناپذیر و گشوده به ایده‌های تازه است.