لوئیس د. سالوو

لوییس د. سالوو (Louise A. DeSalvo) متولد ۲۷ سپتامبر ۱۹۴۲، در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸ میلادی درگذشت. او نویسنده، ویراستار، پژوهشگر و استاد دانشگاه برجسته‌ی آمریکایی بود که زندگی و آثارش پیوندی عمیق با ایالت نیوجرسی و فرهنگ ایتالیایی - آمریکایی داشت. این نویسنده که با نام اصلی لوئیس آنیتا شاکتانو در جرسی‌سیتی متولد شد، مدارج علمی خود را در دانشگاه راتگرز و دانشگاه نیویورک در رشته‌ی انگلیسی سپری کرد و در طول دوران حرفه‌ای خود بیش از ۱۷ کتاب به رشته‌ی تحریر درآورد. لوییس د سالوو به‌عنوان یکی از سرشناس‌ترین متخصصان آثار ویرجینیا وولف شناخته می‌شد. کتاب جنجالی او با عنوان «ویرجینیا وولف: تأثیر سوءاستفاده‌ی جنسی دوران کودکی بر زندگی و آثار او» توسط مجله‌ی Women’s Review of Books به‌عنوان یکی از مهم‌ترین کتاب‌های قرن بیستم معرفی شد. او همچنین ویراستاری نامه‌های ویرجینیا وولف و ویتا سکویل - وست را بر عهده داشت که مستندکننده‌ی ابعاد متفاوتی از زندگی این نویسندگان بود.

لوییس د. سالوو علاوه‌بر فعالیت‌های علمی، در حوزه‌ی ادبیات زندگی‌نامه‌ای و خاطره‌نویسی (Memoir) جایگاهی پیشرو داشت. رمان خاطرات او با نام سرگیجه (Vertigo) نه‌تنها جایزه‌ی گی تالیز را از آن خود کرده و به فینال جایزه‌ی ادبی پریمو آچربیِ ایتالیا راه یافته، بلکه به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین متون کلاسیک در حوزه‌ی خاطره‌نویسی ایتالیایی - آمریکایی در دانشگاه‌ها تدریس شده است. اثر دیگر او با نام «آشپزخانه‌ی دیوانه: غذا، کینه و بخشش در یک خانواده‌ی ایتالیایی - آمریکایی» نیز به‌عنوان کتاب سال ۲۰۰۴ انتخاب شده است. لوییس د سالوو که در کالج هانتر به تدریس نویسندگی خلاق اشتغال داشت و بنیان‌گذار برنامه‌ی کارشناسی‌ارشد (MFA) در رشته‌ی خاطره‌نویسی بود، معتقد بود که نوشتن می‌تواند ابزاری برای شفا و دگرگونی زندگی باشد؛ دیدگاهی که در کتاب بسیار محبوب او، «چگونه با نوشتن بهبود یابیم»، به‌وضوح منعکس شده است.

این نویسنده سال‌ها بر روی فرایند خلاقیت و روش‌های کار نویسندگان بزرگ مطالعه کرد و به شاگردانش آموخت که برای کارکردن «با» فرایند خلاق و نه «علیه» آن، باید مراحل این مسیر را درک کرد و از ابزاری مانند دفترچه‌ی یادداشتِ فرایند بهره جست. کتاب‌های متأخر او مانند «هنرِ آهسته‌نویسی» و خاطراتی چون «بی‌نفس» (درباره‌ی تجربه‌ی آسم) و «درباره‌ی جابجایی» نشان‌دهنده‌ی تعهد همیشگی لوییس د. سالوو به کاوش در لایه‌های پنهان زندگی شخصی و حرفه‌ای بود؛ استادی که تا پایان عمر در نیوجرسی زیست و میراثی ماندگار از پیوند میان پژوهش‌های فمینیستی، فرهنگ مهاجرت و قدرت درمانیِ واژگان بر جای گذاشت.

لوییس د. سالوو در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود افتخارات و جوایز متعددی را کسب کرد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به دریافت جایزه‌ی کتاب سال بوک‌سنس در سال ۲۰۰۴ برای کتاب «آشپزخانه‌ی دیوانه: غذا، کینه و بخشش در یک خانواده‌ی ایتالیایی - آمریکایی» و نیز کسب جایزه‌ی معتبر گی تالیز برای کتاب خاطرات «سرگیجه» اشاره کرد. این نویسنده علاوه‌براین مدال انجمن داگلاس را برای دستاوردهای برجسته‌ی خود دریافت کرد و از سوی دانشکده‌ی هانتر نیز با اهدای جایزه‌ی ریاست و کسب عنوان محقق برگزیده‌ی جنی هانتر در حوزه‌ی ادبیات و نویسندگی خلاق مورد تجلیل قرار گرفت.