ری کان هو

ری کان هو (Rhee Kun-hoo) زاده‌ی سال ۱۹۳۵‏ میلادی در دوران اشغال ژاپن، نویسنده و روان‌پزشک برجسته‌ی کره‌ی جنوبی باور دارد که شادی در زندگی روزمره نهفته و انسان می‌تواند آن را انتخاب کند. این نویسنده در طول زندگی پرفرازونشیب خود از بیماری‌های سخت، جنگ، فقر، ورشکستگی خانوادگی و درگیری‌های سیاسی جان سالم به در برده و همین تجربیات او را به درکی عمیق از معنای زندگی، رنج و شادی رسانده است. دوران کودکی‌اش سرشار از تبلیغات جنگی و آموزش‌های ایدئولوژیک بود. آزادی کره برای او بحران هویت ایجاد کرد؛ زیرا باید از تعصباتی که سال‌ها به او آموخته شده بود فاصله می‌گرفت. با آغاز جنگ کره، زندگی‌اش سخت‌تر شد؛ خانواده‌اش ورشکسته شدند و پدرش خیلی زود از دنیا رفت. او شاهد مرگ نزدیکانش، جابه‌جایی اجساد سربازان و فجایع جنگ داخلی بود. در دهه‌ی ۲۰ زندگی‌اش، به‌عنوان رهبر دانشجویی در جنبش دموکراسی‌خواهانه‌ی «انقلاب آوریل ۱۹۶۰» علیه حکومت استبدادی سینگمان ری شرکت کرد و به همین دلیل زندانی شد. پس از آزادی به‌دلیل سابقه‌ی سیاسی‌اش امکان تحصیل یا کار مناسب نداشت، اما این محدودیت او را به‌سمت کار در یک بیمارستان روان‌پزشکی سوق داد؛ جایی که به‌ظاهر آخرین گزینه بود، اما در نهایت به نقطه‌ی عطف حرفه‌اش تبدیل شد. او آنجا نقش مهمی در مدرن‌سازی و انسانی‌سازی درمان‌های سلامت روان در کره ایفا کرد. ری کان هو معتقد بوده است که مسیرهای ناخواسته‌ی زندگی اغلب ما را به نتایج بهتری می‌رساند. او پذیرفته است که حتی با نیت خوب نیز ممکن است خطاهای دردناکی رخ دهد؛ مانند رهاکردن بیماری که بعدها خودکشی کرد. از نظر او انسان باید در سالخوردگی با صداقت به گذشته‌ی خود نگاه کند و رنج‌هایی را که ناخواسته به دیگران وارد کرده بازشناسد؛ زیرا زندگی بدون خطا نیست. ری کان هو که در دهه‌ی ۷۰ عمرش به نویسنده‌ای پرفروش تبدیل شد، هدف اصلی‌اش را تغییر نگرش جامعه به بیماران روان دانسته است. او موفقیت زندگی را حاصل ارتباط با انسان‌های خوب می‌داند و بر اهمیت مشارکت اجتماعی، داوطلبی و کمک به دیگران تأکید می‌کند. به باور او انزوای اجتماعی به‌ویژه در دوران سالمندی می‌تواند ویرانگر باشد. کتاب ری کان هو با عنوان «اگر قرار است ۱۰۰ سال زندگی کنید، بهتر است شاد باشید!» بازتابی از همین حکمت‌هاست.