کتاب صوتی نمایش صوتی داستان «صدهزار روز و یک شب که بگذرد»

نمایش صوتی داستان صدهزار روز و یک شب که بگذرد از مجموعه‌ داستان آخرین قطار که بیاید دیگر رفته‌ایم نوشته‌ی میلاد دهکت‌نژاد است. این نمایش صوتی برنامه‌ی شماره چهل و چهارم کانون فرهنگی چوک است. و درباره‌ی یک نفرین است که خانواده‌ای را که شبی با هم شام می‌خورند، درگیر خود می‌کند. 

درباره‌ی نمایش صوتی داستان صدهزار روز و یک شب که بگذرد

داستان صدهزار روز و یک شب که بگذرد، فضای سورئالی دارد، و درباره‌ی ترس اعضای خانواده از یک نفرین خانوادگی قدیمی است که مدت‌ها است شب‌ها موقع شام پیدایش می‌شود و آن‌ها را درگیر می‌کند. دلیلش هم معامله‌ای است که پدرجدشان با مرگ کرده است. 

داستان اینطور شروع می‌شودکه همه‌ی اعضای خانواده دور هم پشت میز نشسته‌اند و مشغول خوردن شام هستند. صدای سازی از خانه می‌آید. کسی پیانو می‌زند و انگار از چیزی عصبانی باشد، نت‌هایی را تصادفی انتخاب می‌کند و محکم روی کلاویه‌های پیانو می‌کوید. همه شام می‌خورند و بی‌خیال دنیا هستند اما چیزی قرار است اتفاق بیفتد. یک نفرین قدیمی خانوادگی که هربار که می‌آید یقه‌ی یک نفر را می‌گیرد. مدت‌ها طول می‌کشد تا اعضای خانواده بالاخره متوجه بشوند که دلیل این نفرین خانوادگی چیست...

نمایش صوتی داستان صدهزار روز و یک شب که بگذرد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

داستان صدهزار روز و یک شب که بگذرد، برای افرادی که داستان‌هایی با فضای سورئال و مرموز و عجیب دوست دارند، جذاب و شنیدنی است.

جملاتی از نمایش صوتی داستان صدهزار روز و یک شب که بگذرد

حالا که رفته بودیم همه داشتیم اطراف میز را چشم می‌گرداندیم. دوباره همه را به وضوح می‌دیدم. برادرم کاسه‌ی سر نداشت. مادرش بدون پلک‌هایش و پدر بدون زبانش. پدربزرگ که هر ده انگشت دست‌هایش برده شده بود. مادربزرگ بدون لب‌هایش و عمه که فکش نبود و بقیه‌ای آنقدر دور و مبهم و غیر مهم که نمی‌دیدمشان.

و حالا این دخترک. آنقدر این چیزها را دیده بودم که در گلویم جایی برای بغض نمانده بود. تا خرخره پر از ترس و خشم بودم. تقریبا همه می‌دانستیم این نفرین چیست. من کوچکتر بودم که داستانش را شنیده بودم.