ذره‌وار رقص‌کنان آمدیم | طاقچه
infinite

ویژه مشترکین بی‌نهایت

ذره‌وار رقص‌کنان آمدیم

مجله عین

۳ دقیقه مطالعه

sharebookmark
ذره‌وار رقص‌کنان آمدیم

سال‌ها در جهاددانشگاهی صنعتی شریف در حوزهٔ اپتیک دقیق کار می‌کردم. خودمان باید از جذب پروژه درآمد مرکز را تأمین می‌کردیم؛ کاری پرچالش و علمی که دوستش داشتم. ساعت‌های زیادی را در محیط کار می‌گذراندیم، اما خسته نمی‌شدیم. همه این‌طور بودیم. زن و مرد نداشت. گاهی تا هشت شب می‌ماندم تا کار به نتیجه برسد. بعد با مترو برمی‌گشتم خانه.

برای رسیدن به مترو دو مسیر وجود داشت: یک مسیر عادی خیابانی و مسیر دیگری که میان‌بر و کوتاه‌تر …

این نوشته‌ را پسندیدی؟

like
like

اطلاعات چاپ

این نوشته در شمارهٔ ۱۰ مجلهٔ عین (زمستان ۱۴۰۴) منتشر شده است.