مجله نشریه عین ـ شماره ۷ و ۸ ـ جاکفشی ـ بهار و تابستان ۱۴۰۴

«عین» راوی حس‌وحال شیرین رفاقت با خداست؛ حال‌وهوای سفره‌های سحری و افطار، قدم‌برداشتن در دسته‌های عزاداری و تماشای تعزیه‌ها، نشاط چراغانی‌ و آب‌زدن کوچه‌‌ها، مزه‌ی دلچسب نذری و خوشنویسی با دارچین روی شله‌زرد، پناه‌بردن به دعاهای مادر و اشک پدر در ورودی حرم؛ همه‌وهمه کاغذ شده‌اند و عین را ساخته‌اند. در کوچه‌ی عین، رنگ‌وبوی خدا و اهل‌بیت جاری‌ست.

عین یک مجله ادبی‌آیینی است. زبانی روان و گویا دارد، از کلیشه‌ و شعار فاصله می‌گیرد و با تمرکز بر تجربه‌زیسته و روایت شخصی و قصه، آیین را به جزئیات روزمره متصل می‌کند و به دنبال گفتن از حضور خدا در تصمیم‌ها، ترس‌ها، امیدها و در لحظه‌لحظه‌ی زندگی آدم‌هاست؛ نه فقط در مسجد و سر سجاده. روش عین نمادین است و در هر شماره با انتخاب یک نماد و مفهوم آیینی، از موضوع و ایده‌ای محوری صحبت می‌کند.

پابه‌پای کفش‌ها در روضه‌ها

هیأت پابرهنگان، زبانه‌های خاموش، کفش‌های آبرودار، ماجرای کتاب کفشداری ۱۱، به‌هم‌ریختگی یک فرمانده ارشد نظامی، کشف ردّپاها و... از روایت‌های این شماره بودند. رادیو عین نیز با عنوان «هفته، هشت روزه!» خاطره‌نگاری از گفت‌وگویی با یکی از خدّام کفشداری حریم ملک‌پاسبان سلطان علی بن موسی ‌الرضا علیه السلام بود.

نویسندگان

انسیه کمالی، سعید طاووسی مسرور، حسام کمالی، امیرحسین آقایی، سمانه بهگام، هوشنگ جاوید، محیا اسلامی، حنانه عصار، مهدیه مقدم، محدثه شعبانی، احمدرضا کوکب، سیدرضا مؤیدی، مائده مرادی، سیدعلی‌اصغر علوی، علی زارع، شفیع شعله‌کار، علیرضا بزم‌آرا، امیرمحمد احمدیان، فاطمه‌سادات شیخ‌الاسلامی، ساناز پیشدار، فاطمه‌سادات رئیسی، سیدمهدی حسینی رکن‌آبادی، مهدی عفتی، طاهره‌سادات ملکی، محمدتقی جلایر سرنقی، هادی جانفدا، زهرا باقری، محمدرضا بیات، محمدسعید صفاری، عبدالحمید بیات، مصباح‌الهدی باقری، مهدی کهکی، سجاد فیروزی