کتاب کشت توام ماهی و برنج

یکی از فناوری‌های نوین و سازگار با شرایط اقلیمی استان‌های شمالی، اجرای پروژه کشت توام ماهی و برنج است. این روش کشت در راستای استفاده بهینه از منابع آبی و تولید دو محصول به طور همزمان در یک دوره تولید با توجه به مشکلات کم‌آبی پدید آمده است. کشت توام ماهی و برنج یک روش کشت دومنظوره پذیرفته شده در کشورهای جنوب شرقی آسیا محسوب می‌شود. کشور چین، فناوری کشت توام ماهی و برنج را به عنوان یک روش مفید برای تامین امنیّت غذایی و اشتغال روستاییان خود تشخیص داده و حمایت‌های لازم تشویقی به روستاییان جهت استمرار این فناوری، به کار می‌برد. خوشبختانه کشت توام برنج و ماهی مراحل ترویجی خود را در استان‌های شمالی کشور پشت سر گذاشته است. براساس برآورد کارشناسان شیلات، حداقل۱۰درصد اراضی شالیزاری دو استان شمالی ظرفیت بالقوّه اجرای کشت توام ماهی و برنج را دارند. دستیابی به ظرفیت پیش‌بینی شده، نیازمند حمایت‌های بخش دولتی است تا بدین‌وسیله ضمن کمک به اقتصاد خانوارهای روستایی، بخش مهمی از نیازهای پروتئینی آنها از پرورش و صید ماهی در شالیزار بصورت کشت ترکیبی تامین شود. این مهم با سیاستگذاری و برنامه ریزی کارشناسان و مدیران دلسوز و خدوم وزارت جهادکشاورزی و سازمان شیلات ایران و همیاری رهبران محلی، همچون گذشته امری ممکن و شدنی است. نکته مهم در مورد کتاب حاضر این است که در ارتباط با الزامات و چالش های ترویجی کشت تواٌم ماهی و برنج در ایران، تاکنون تحقیق مستقلی صورت نگرفته و این پژوهش در نوع خود، گامی تازه و نو در این مسیر محسوب میشود. همچنین، وجود بیش از۶۰ درصد کشاورزان خرده مالک و از طرفی، نقش کشت توام ماهی و برنج در استفاده بهینه از اراضی شالیزاری و تولید دو محصول در یک دوره تولید، و در نتیجه کمک به افزایش درآمد و تامین بخشی از پروتئین مطمئن خانوارهای روستایی با اراضی کوچک، نشان دهنده اهمیّت و ضرورت این تحقیق است.