کتاب قهرمان من، تویی!؛ قصه مبارزه با کرونا برای کودکان

کتاب قهرمان من، تویی! قصه مبارزه با کرونا برای کودکان، داستانی عالی برگرفته از سایت سازمان بهداشت جهانی است که به کودکان یاد می‌دهد چطور قهرمان خودشان باشند و به همه کمک کنند تا با کرونا مبارزه کنند. 

درباره‌ی کتاب قهرمان من، تویی!

تمام دنیا درحال مبارزه با ویروس کرونا است. ویروسی که همه‌گیر شد، بسیاری از مردم را خانه‌نشین کرد. مدارس، مهدکودک‌ها، دانشگاه‌ها و بسیاری از کسب‌وکارها را نیز موقتا تعطیل کرده است. تمام شبکه‌های خبری و غیر خبری روزانه اطلاعات زیادی از کرونا در تمام دنیا به دست می‌دهند. اما کودکان ممکن است درک صحیحی از اخبار نداشته باشند و با شنیدن خبرها دچار اضطرای یا نگرانی شوند. سازمان بهداشت جهانی به همین منظور کتاب قهرمان من، تویی!؛ قصه مبارزه با کرونا برای کودکان را برای تمام کودکان دنیا منتشر کرده است. 

کتاب قهرمان من، تویی!؛ قصه مبارزه با کرونا داستان سارا است. سارا دختری است که شبی قبل از خوابیدن به شرایطش فکر می‌کند. مدرسه‌ها تعطیل شده و او نمی‌تواند دوستانش را ببیند. اما از چیزهای زیادی هم نگران است. سارا دلش می‌خواهد به تمام دنیا یاد بدهد که چطوری می‌توانند از خودشان مراقبت کنند تا به کرونا مبتلا نشوند. سارا فکرهای بزرگی دارد که نمی‌داند چطور می‌تواند عملی‌شان کند. اما در همین افکار است که آریو سر می‌رسد. یک اژدهای مهربان نارنجی‌رنگ که می‌خواهد به سارا کمک کند تا به همه‌ی دنیا نشان بدهد که بچه‌ها چطور می‌توانند با ویروس کرونا مبارزه کنند! 

کتاب قهرمان من، تویی! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همه‌ی خانواده‌هایی که بچه‌دارند، مربیان و کسانی که با کودکان کار می‌کنند و تمام کودکان می‌توانند از داستان عالی و مطالب کتاب قهرمان من، تویی!؛ قصه مبارزه با کرونا استفاده کنند.

درباره‌ی سازمان بهداشت جهانی

سازمان بهداشت جهانی، World Health Organization که به اختصار WHO نامیده می‌شود، یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد است که نقش یک مرجعیت سازمان دهنده را بر بهداشت جامعه جهانی ایفا می‌کند. این آژانس در ۶ آوریل سال ۱۹۴۸ در ژنو (واقع در سوییس) تأسیس شد و حکم سرپرستی و منابعش را از سازمان بهداشت سابق، که خود آژانسی در جامعه ملل بود برگرفت. هدف سازمان بهداشت جهانی، دستیابی مردم به بیشترین سطح سلامت ممکن است. 

بخشی از کتاب قهرمان من، تویی!

شب که سارا در رختخوابش دراز کشید، اصلاً احساس قهرمان بودن نداشت. ناراحت بود. دلش هوای مدرسه رفتن کرده بود. ولی مدرسه تعطیل بود. می‌خواست دوستانش را ببیند، ولی این کار هم بی‌خطر نبود. سارا آرزو می‌کرد که این ویروس کُرونا دست از آزار مردم دنیا بردارد.

وقتی سارا داشت چشم‌ها را می‌بست تا به خواب برود، با خود گفت: «آدم‌های قهرمان قدرت زیادی دارن. ولی من چی دارم؟ »

یکدفعه از توی تاریکی، یک صدای مهربان یواش گفت، ســارا !

سارا هم یواشکی گفت: «کیه اونجا؟»

صدای مهربان گفت: «سارا ! چی می‌خوای تا یک قهرمان باشی ؟»

سارا گفت: « یک راهی می‌خوام که به همه بچه‌های دنیا بگم چطوری مواظب خودشون باشن تا بتونن دیگران هم کمک کنن.»