کتاب سفر مأمور ۲۵۱۹

«سفر مأمور ۲۵۱۹» روایتی داستانی از حیات طیبهٔ شهید علیرضا عربی (ابوفاضل) است. «شاید آن تلگراف، شاید هم آن خواب و البته خیلی چیزهای دیگر مرا به این نتیجه رسانده باشد که این فکر بر من غالب شود که باید بعضی چیزها را بگویم. البته من آدمی خرافاتی نیستم، اما در همین چند روز گذشته حرف و حدیث زیاد شنیدم. حرف‌هایی که گوشه و کنایه بود. حرف‌هایی که تلخ بود. حرف‌هایی که مرا می‌برد به سمت این باور که هر چیزی را، هر جایی نباید گفت و بعضی چیزها را هیچ جا و هیچ وقت نباید گفت، اما آن تلگراف و آن خواب به من می‌گوید من در شرایطی هستم که حداقل بعضی از حرف‌ها را باید بزنم و حالا که این سفر پیش آمده و این برادر عزیز مأموریت پیدا کرده که بدون وقفه و در اسرع وقت مرا به محل مأموریت برساند، البته فرصت خوبی است برای قصه گفتن و شرح حال؛ هم راه را کوتاه می‌کند و هم من گفتنی‌هایم را می‌گویم که بعد از رفتنم، کسانی که شک و شبهه دربارهٔ بعضی از اتفاقات دارند این حرف‌ها به گوش‌شان برسد و به نوعی حجت بر آنها تمام شده باشد. شرایط فعلی من برای خودم کاملاً قابل قبول و پذیرفته است. نتیجهٔ کار را هم می‌دانم. البته افق اندکی غبارآلود و ابری است، ولی هر چقدر جلو می‌روم، گرد و غبار پیرامون حادثه برطرف می‌شود، اما برای دیگران قابل درک و فهم نیست، توضیح‌دادنش هم فایده‌ای ندارد. همین دیروز که از پله‌های سپاه فردوس پایین می‌آمدم، علی‌اکبر ایمان‌دوست چشمش به من افتاد و دید که کت و شلوار نو پوشیده‌ام و انگشتان دستم را حنا بسته‌ام. کنایه‌ای را روانه کرد: «چقدر خوشگل شدی! ترگل ورگل کردی. خبریه؟» من هم گفتم: «بله برادر! برای حوریه‌ها خودم رو خوشگل کردم.»»