کتاب ارتباطات راهبردی

کتاب ارتباطات راهبردی به کوشش مهدی باقریان و زهرا بابازادگان، مجموعه‌ای از مقاله‌ها درباره‌ی جایگاه ارتباطات در تصمیم‌گیری سازمانی است. پرسش اصلی این مجموعه، تفاوت میان رساندن پیام‌های سازمان و مشارکت در تعیین مسیر سازمان است؛ تفاوتی که مسئولیت متخصصان روابط‌عمومی را از تولید خبر فراتر می‌برد. مقاله‌ها موضوعاتی مانند رابطه با ذی‌نفعان، مدیریت شهرت، بحران دیجیتال و پذیرش هوش مصنوعی را بررسی می‌کنند. انتشارات کارگزار روابط عمومی این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ارتباطات راهبردی

کتاب ارتباطات راهبردی حاصل گردآوری مهدی باقریان و زهرا بابازادگان است و ۱۵ مقاله را درباره‌ی نسبت ارتباطات، مدیریت و قدرت سازمانی کنار یکدیگر قرار می‌دهد. مقدمه، مسیر مطالب را در هفت بخش توضیح داده است: ارتباطات راهبردی، روابط‌عمومی راهبردی، ارتباطات در مدیریت رسانه‌ای، مدیریت شهرت، ارتباطات بصری، ارتباطات دیجیتال و فناوری‌های نوین با تمرکز بر هوش مصنوعی. موضوع مشترک مقاله‌ها، تغییر جایگاه متخصص ارتباطات از مجری سفارش‌های رسانه‌ای به مشارکت‌کننده در شناخت محیط و تصمیم‌گیری است. بااین‌حال، مجموعه فقط بر ضرورت ارتقای جایگاه حرفه‌ای تکیه ندارد. مقاله‌ی نخست، استراتژی را مفهومی بی‌طرف و بدیهی فرض نمی‌کند. این پژوهش باتکیه‌بر ۲۶ مصاحبه با کنشگران ارتباطی در ۱۰ سازمان دولتی و خصوصی، نشان می‌دهد که عنوان «راهبردپرداز» چگونه بر تصویر افراد از شایستگی خود اثر می‌گذارد. پژوهش همچنین تنش میان کار راهبردی و وظایف اجرایی را بررسی کرده است؛ تنشی که می‌تواند به کم‌ارزش‌شمردن تولید محتوا و دیگر کارهای روزمره منجر شود.
کتاب ارتباطات راهبردی در مقاله‌های دیگر، مسئله‌ی جایگاه حرفه‌ای را به موضوعاتی مانند برنامه‌ریزی، شناخت مخاطب و ارزیابی فعالیت‌ها پیوند می‌دهد. «روابط عمومی و مدیریت استراتژیک» و «مروری بر برنامه‌ریزی راهبردی روابط‌عمومی» از عنوان‌هایی هستند که ارتباط میان هدف‌های سازمان و مدیریت رابطه با مخاطبان را روشن می‌کنند. مباحث تحلیل رفتار مخاطب، بخش‌بندی گروه‌های هدف، تقویم محتوا و سنجش فعالیت‌های ارتباطی، جزئیات این پیوند را نشان می‌دهند. مطالعه‌های مربوط به سازمان‌های غنا، تحول حوزه‌ی ارتباطات در سوئد و بحران دیجیتال در دانشگاه‌های اردن نیز زمینه‌های متفاوت فعالیت حرفه‌ای را وارد بحث کرده‌اند. بخش‌های مربوط به تصویر و رسانه، توجه را از متن پیام به شیوه‌ی نمایش و گردش پیام گسترش می‌دهند. مقاله‌های هوش مصنوعی نیز پذیرش فناوری را وابسته به شرایط سازمانی، ویژگی‌های ابزار و فشارهای محیطی بررسی می‌کنند. مسئولیت اخلاقی ارتباط‌گران ارشد و نقش مشورتی آنان، ضلع دیگر این بحث است. مجموعه از بحث مفهومی تا پژوهش میدانی پیش می‌رود و خواننده را با پرسش‌ها، روش‌ها و یافته‌های پژوهشگران مختلف روبه‌رو می‌کند.

خلاصه کتاب ارتباطات راهبردی

کتاب ارتباطات راهبردی بر این ایده استوار است که سازمان‌ها برای مدیریت اعتماد و مشروعیت، به چیزی بیش از انتشار پیام نیاز دارند. متخصصان ارتباطات باید محیط را تحلیل کنند، ذی‌نفعان را بشناسند و در تصمیم‌هایی که بر رابطه‌ی سازمان با جامعه اثر می‌گذارد مشارکت داشته باشند. مقاله‌ها این ایده را از مسیر برنامه‌ریزی روابط‌عمومی، هماهنگی محتوا با اهداف سازمان، مدیریت بحران و تقویت مشارکت مخاطبان دنبال می‌کنند. بحث انتقادی مجموعه نیز نشان می‌دهد که راهبردی‌نامیدن یک شغل، صرفاً توصیف وظایف نیست؛ این عنوان می‌تواند به ادعای تخصص و کسب نفوذ کمک کند یا میان همکاران مرز بسازد. مباحث دیجیتال و هوش مصنوعی، پرسش مسئولیت را پیش می‌کشند: فناوری چه تغییری در کار ارتباط‌گران ایجاد می‌کند و قضاوت اخلاقی و مدیریت رابطه چه جایگاهی در این تغییر دارند؟

چرا باید کتاب ارتباطات راهبردی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ارتباطات راهبردی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• مقاله‌ها تفاوت نقش اجرایی روابط‌عمومی و مشارکت در مدیریت سازمان را توضیح می‌دهند.
• بحث گفتمان استراتژی، امکان بررسی انتقادی عنوان‌ها و سلسله‌مراتب حرفه‌ای را فراهم می‌کند.
• مطالب برنامه‌ریزی، شناخت مخاطب را به تولید محتوا و ارزیابی پیوند می‌دهند.
• پژوهش‌های هوش مصنوعی، عوامل پذیرش فناوری و مسئولیت اخلاقی ارتباط‌گران را بررسی می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب ارتباطات راهبردی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• مدیران روابط‌عمومی که خواهان مشارکت مؤثرتر در تصمیم‌گیری سازمانی هستند.
• کارشناسان ارتباطات که با برنامه‌ریزی محتوا و مدیریت شهرت سروکار دارند.
• دانشجویان و پژوهشگران علاقه‌مند به قدرت و هویت حرفه‌ای.
• متخصصان پیگیر پیامدهای هوش مصنوعی در روابط‌عمومی.