کتاب صندلی سوم

کتاب صندلی سوم نوشته مصطفی شاهین زاده، مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه درباره‌ی مسافرانی است که در ماشین فرهاد، چیزی بیشتر از یک مسیر شهری را پشت سر می‌گذارند. فرهاد روان‌شناسی است که حالا پشت فرمان می‌نشیند و به حرف‌های آدم‌هایی گوش می‌دهد که غریبه‌بودن راننده، فرصتی برای بیان دردهای پنهانشان شده است. انتشارات اهورا قلم این کتاب را منتشر کرده است. تنهایی، حسرت، فاصله‌ی میان اعضای خانواده و نیاز به شنیده‌شدن، محور دیدارهایی هستند که گاه از یک سکوت یا جمله‌ای ناتمام آغاز می‌شوند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب صندلی سوم

کتاب صندلی سوم مجموعه‌داستانی است که مصطفی شاهین زاده شخصیت مشترک داستان‌هایش را پشت فرمان یک ماشین نشانده است. فرهاد در خیابان‌های تهران مسافر جابه‌جا می‌کند؛ اما توجهش فقط به نشانی مقصد نیست. او مکث‌ها، نگاه‌ها و تغییر لحن مسافران را هم دنبال می‌کند. پیشینه‌ی روان‌شناسی فرهاد، نقش او را به شنونده‌ای تبدیل کرده که گاهی سؤال کوتاهی می‌پرسد و گاهی سکوت را ادامه می‌دهد. ماشین، فضای موقتی میان زندگی خصوصی آدم‌ها و شلوغی شهر است؛ جایی که مسافر می‌تواند حرفی را بگوید که در خانه یا محل کار مجال بیانش را ندارد. نویسنده بخش زیادی از گذشته‌ی شخصیت‌ها را از طریق گفت‌وگوی آن‌ها آشکار می‌کند. روایت میان توصیف خیابان، مشاهده‌های فرهاد و حرف‌های مسافر حرکت می‌کند. جمله‌های گفتاری در مکالمه‌ها، کنار تصویرهایی از باران، آینه، صندلی عقب و هوای سنگین شهر قرار گرفته‌اند. این جزئیات، حال درونی شخصیت‌ها را به فضای سفر پیوند می‌دهند و مسیرهای آشنا را به موقعیتی برای روبه‌روشدن با خاطره تبدیل می‌کنند.
کتاب صندلی سوم شخصیت‌هایی از موقعیت‌های اجتماعی متفاوت را کنار هم قرار می‌دهد؛ از جوانی که در فضای مجازی سرگرمی تولید می‌کند تا معلم بازنشسته‌ای که حساب هزینه‌های زندگی رهایش نمی‌کند. داستان‌های صدایی در صندلی سوم، مهر بی‌ضمانت، چمدان‌های خالی و پیرمردی با کفش‌های نو، نمونه‌هایی از این دیدارها هستند. دغدغه‌ی مشترک بسیاری از شخصیت‌ها، فاصله‌ی میان ظاهر زندگی و تجربه‌ی درونی آن‌هاست. لبخند همیشه نشانه‌ی آسودگی نیست و موفقیت شغلی هم لزوماً به رابطه‌ای رضایت‌بخش منتهی نشده است. اشیای همراه مسافران، مانند قاب عکس یا چمدان، گاهی نشانه‌ای از رابطه‌ای ناتمام‌اند. نویسنده در داستان مسافر بی‌خطا، پرسش درباره‌ی احساس و نقص انسانی را نیز وارد مجموعه کرده است. حال‌وهوای داستان‌ها میان اندوه، شوخی، پشیمانی و امید جابه‌جا می‌شود. برخوردهای کوتاه، توجه را به مسئولیت آدم‌ها در برابر یکدیگر جلب می‌کنند؛ به‌ویژه وقتی عادت، ترس یا میل به موفقیت، جای شنیدن خواسته‌های نزدیکان را گرفته است.

خلاصه داستان صندلی سوم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
فرهاد روزش را پشت فرمان آغاز می‌کند و هر درخواست سفر، او را مقابل زندگی متفاوتی قرار می‌دهد. زنی سوار می‌شود که خاطره‌ی پسرش را در صداهای ضبط‌شده جست‌وجو می‌کند. جوانی پرحرف، میان شوخی‌هایش از فشار سکوت می‌گوید و مردی ثروتمند، پشت ظاهر آراسته‌اش پشیمانی از رفتار با نزدیکان را پنهان کرده است. فرهاد گاهی فقط گوش می‌دهد و گاهی پرسشی می‌پرسد که مسیر گفت‌وگو را عوض می‌کند. مسافری دیگر، دختری است که خانه را ترک کرده و هنوز نمی‌داند مقصدش کجاست. مجموعه، این سفرهای جداگانه را از طریق حضور راننده و صندلی عقب به یکدیگر پیوند می‌دهد. دغدغه‌ی اصلی داستان‌ها، آدم‌هایی هستند که میان نقش اجتماعی و خواسته‌های بیان‌نشده‌شان فاصله افتاده است. مسیر کوتاه سفر به آن‌ها فرصتی می‌دهد تا بخشی از این فاصله را به کلمه تبدیل کنند.

چرا باید کتاب صندلی سوم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب صندلی سوم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• حضور راننده‌ای مشترک، امکان دنبال‌کردن برخورد او با مسافرانی از موقعیت‌های متفاوت را فراهم می‌کند.
• داستان‌ها فاصله‌ی میان نشانه‌های بیرونی شادی و رنج پنهان آدم‌ها را موضوع گفت‌وگو قرار می‌دهند.
• روایت‌ها فرصتی برای فکرکردن به شنیدن بدون قضاوت، فشار انتظارهای خانوادگی و هزینه‌ی نادیده‌گرفتن رابطه‌ها فراهم می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صندلی سوم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه شهری و شخصیت‌محور.
• خوانندگان علاقه‌مند به مضمون تنهایی، سوگ و روابط میان والدین و فرزندان.
• کسانی که داستان‌های متکی بر گفت‌وگو و دیدارهای کوتاه میان غریبه‌ها را دنبال می‌کنند.