کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل)

کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) نوشته روشنک حاجی علی اکبر است؛ روایتی تصویری و پرجنب‌وجوش که ماجرای قهوه‌خانه‌ای قدیمی را به افسانه‌ها، رفاقت و خاطره‌های منظومه‌ی شمسی گره می‌زند. در این قسمت، یک پیمان قدیمی و ماجرای سه تار سیبیل، گذشته و حال شخصیت‌ها را به هم وصل می‌کند و فضای داستان را به‌سمت کنجکاوی و شوخی‌های پی‌درپی می‌برد. مبینا اسلامی تصویرگری این اثر را انجام داده و نشر آد آن را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل)

کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) نوشته روشنک حاجی علی اکبر ادامه‌ی ماجرایی است که در فضایی فانتزی، شوخ‌وشنگ و پررفت‌وآمد شکل می‌گیرد. داستان از دل منظومه‌ی شمسی و جایی به نام منظوم‌دره آغاز می‌شود؛ جایی که هم حال‌وهوای افسانه دارد و هم شبیه محله‌ای قدیمی با آدم‌هایی آشنا و پرحرف است. متن از همان ابتدا با لحن نمایشی، گفت‌وگوهای کوتاه و تصویرهای پرتحرک پیش می‌رود و شخصیت‌ها یکی‌یکی وارد صحنه می‌شوند تا گذشته‌ی قهوه‌خانه و ماجرای بازشدن دوباره‌ی آن را زنده کنند.
کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) فقط بر یک اتفاق تازه تکیه ندارد، بلکه گذشته‌ی سه همسایه و شکل‌گرفتن قهوه‌خانه را هم به داستان می‌آورد. از خلال حرف‌های شخصیت‌ها، شمس الکبیر، داشطی و راوی به‌عنوان کسانی معرفی می‌شوند که برای ساختن قهوه‌خانه کنار هم ایستاده‌اند. همین گذشته، پایه‌ی افسانه‌ای را می‌سازد که به پیمان سه سیبیل معروف شده است؛ پیمانی که در ذهن اهالی منظوم‌دره هنوز زنده مانده و به‌نوعی با دوام‌آوردن آنجا گره خورده است. این پیوند میان خاطره، رفاقت و باور جمعی، به داستان رنگی فراتر از یک ماجرای ساده می‌دهد.
کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) از نظر فضا بر شوخی، کنایه، خاطره‌بازی و حس جمعی استوار است. شخصیت‌ها مدام با هم کل‌کل می‌کنند، از گذشته حرف می‌زنند و درعین‌حال با نشانه‌هایی عجیب و سؤال‌برانگیز روبه‌رو می‌شوند. حضور عکاس دوره‌گرد، عکس یادگاری، تارهای سیبیل و بازگشت به قهوه‌خانه، همگی داستان را به‌سمت معمایی سبک و بازیگوش می‌برند. تصویرگری مبینا اسلامی هم با این فضای پرجنب‌وجوش هماهنگ است و به حرکت، اغراق و شوخی‌های متن شکل دیداری می‌دهد. نتیجه، اثری است که بر رفاقت، حافظه‌ی جمعی و جان‌گرفتن دوباره‌ی یک مکان قدیمی تمرکز دارد.

خلاصه کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
داستان کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) از جایی جان می‌گیرد که حرف از ادامه‌ی ماجرای منظوم‌دره و قهوه‌خانه‌ی شمسی به میان می‌آید. شخصیت‌ها در میان شوخی و گفت‌وگو، به گذشته برمی‌گردند و تعریف می‌کنند که قهوه‌خانه چگونه با کمک سه دوست شکل گرفت. در روز افتتاحیه، اتفاقی عجیب و حضور یک عکاس دوره‌گرد باعث می‌شود پیمانی میان آن‌ها بسته شود؛ پیمانی که به سه تار سیبیل گره خورده است. حالا با بازشدن دوباره‌ی قهوه‌خانه، آن خاطره‌ی قدیمی دوباره زنده می‌شود و نشانه‌هایی تازه، شخصیت‌ها را به‌سمت ماجرایی دیگر می‌کشاند.

چرا باید کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب رفاقت و خاطره را در قالب یک ماجرای فانتزی و تصویری کنار هم قرار می‌دهد.
• خواننده با دنیایی روبه‌رو می‌شود که عناصر منظومه‌ی شمسی را به فضای محله، قهوه‌خانه و افسانه پیوند می‌زند.
• داستان از راه گفت‌وگوهای پیاپی و موقعیت‌های طنزآمیز پیش می‌رود و حس حرکت و سرزندگی دارد.
• پیمان سه سیبیل به‌عنوان هسته‌ی اصلی داستان، کنجکاوی درمورد گذشته و سرنوشت قهوه‌خانه را زنده نگه می‌دارد.
• تصویرگری کتاب به دریافت بهتر شوخی‌ها، اغراق‌ها و حال‌وهوای شخصیت‌ها کمک می‌کند.
• این اثر برای کسانی جالب است که از داستان‌های دنباله‌دار با فضای جمعی و شخصیت‌های پرحرف لذت می‌برند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب قهوه خانه شمسی (قسمت دوم، پیمان سه سیبیل) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های فانتزی که در آن‌ها مکان‌های آشنا رنگی افسانه‌ای پیدا می‌کنند.
• خوانندگانی که از ماجراهای شخصیت‌محور و گفت‌وگوهای پرشوخی لذت می‌برند.
• کسانی که دوست دارند داستانی درباره‌ی رفاقت، خاطره و یک پیمان قدیمی بخوانند.
• مخاطبانی که به کتاب‌های تصویری با فضای پرتحرک و صحنه‌های نمایشی علاقه دارند.
• کسانی که جلدهای دنباله‌دار را دنبال می‌کنند و می‌خواهند سرگذشت قهوه‌خانه‌ی شمسی را ادامه دهند.