کتاب در مسیر روشنایی

کتاب در مسیر روشنایی نوشته مطهره پاکمهر، ویراسته علی پاکمهر و اثری است که با تکیه بر سخنان امام علی (ع) و پیوند آن‌ها با تجربه‌های انسان امروز، به موضوع‌هایی مثل راست‌گویی، صبر، دوستی، دعا، قانون‌پذیری و خودشناسی پرداخته است. نشر سنجاق این اثر را منتشر کرده است. کتاب حاضر به‌جای ارائه‌ی بحث‌های انتزاعی، هر موضوع را با یک سؤال روزمره آغاز می‌کند و سپس به توضیح، نمونه و تمرین می‌پردازد. محور اصلی این کتاب حرکت از شناخت احساسات و رفتارها به‌سوی آرامش و خدا‌آگاهی است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب در مسیر روشنایی

کتاب در مسیر روشنایی، نوشته‌ی مطهره پاکمهر، بر پایه‌ی مجموعه‌ای از پرسش‌های مهم در زندگی روزمره شکل گرفته است؛ پرسش‌هایی که از راست‌گویی و اشتباه‌کردن شروع می‌شوند و تا دعا، رنج، تفاوت‌های فردی، دوستی، خانواده و انتخاب شغل ادامه پیدا می‌کنند. اثر از همان ابتدا روشن می‌کند که قرار است میان حکمت‌های امام علی (ع) و مسئله‌های ذهنی و عاطفی امروز پل بزند. هر بخش با یک سؤال مشخص آغاز می‌شود، سپس پاسخی تفصیلی می‌آید، سخنی از امام علی (ع) نقل می‌شود و در ادامه توضیحی برای پیونددادن آن معنا با تجربه‌ی زیسته‌ی انسان امروز ارائه می‌شود.

کتاب در مسیر روشنایی در بیشتر فصل‌ها تمرین‌هایی هم پیشنهاد می‌دهد؛ تمرین‌هایی مثل دفترچه‌ی خودشناسی، آینه‌ی اشتباهات، نقشه‌ی دوستی، گفت‌وگوی قلبی و ساختن سپر درونی. پس کتاب حالتی پرسش‌محور و همراه‌کننده دارد. موضوع‌های مطرح‌شده نیز دامنه‌ی متنوعی دارند؛ از چرایی حس خوبِ راست‌گویی و شیوه‌ی درس‌گرفتن از خطاها گرفته است تا معنای نماز، مدیریت خشم، مرز مهربانی، انتخاب دوست، فهم‌پذیری خدا، اجابت‌نشدن دعا، مواجهه با سختی‌ها و کشف مسیر شغلی.

نویسنده از مثال‌های ساده، تشبیه‌های قابل‌تصور و موقعیت‌های آشنا استفاده کرده تا مفاهیمی مثل تعارض شناختی، معناجویی، مرزبندی در رابطه‌ها یا تاب‌آوری را به زبان ملموس‌تری توضیح دهد. درون‌مایه‌ی اصلی اثر، رسیدن به خودآگاهی از مسیر توجه به احساسات، رفتارها و انتخاب‌هاست؛ این خودآگاهی در کتاب حاضر جدا از معنویت دیده نمی‌شود و پیوسته با رابطه‌ی انسان با خدا، مسئولیت‌پذیری و رشد اخلاقی گره خورده است.

خلاصه کتاب در مسیر روشنایی

کتاب مجموعه‌ای از ۱۸ پرسش و پاسخ در زمینه‌ی خودشناسی، اخلاق، رابطه با خدا و زندگی روزمره است. مطهره پاکمهر در هر بخش یک مسئله‌ی ملموس را مطرح می‌کند؛ مثل اینکه چرا راست‌گویی آرامش می‌آورد، چگونه می‌توان از اشتباهات درس گرفت، چرا بعضی دعاها بی‌پاسخ به نظر می‌رسند یا چطور باید با خشم، دلخوری و روابط دشوار روبه‌رو شد. او سپس با استناد به سخنان امام علی (ع) توضیحی تفسیری ارائه می‌دهد و آن را با مفاهیمی مانند معنا، صبر، مرزبندی، مسئولیت و رشد درونی پیوند می‌زند. در پایان بیشتر بخش‌ها تمرینی آمده است تا مفاهیم کتاب از سطح اندیشه به رفتار نزدیک شوند.

چرا باید کتاب در مسیر روشنایی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب در مسیر روشنایی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب پرسش‌های رایج درباره‌ی صداقت، دوستی، دعا، خشم و هدف زندگی را در قالب فصل‌های کوتاه در کنار هم آورده است.
• خواننده با مطالعه‌ی اثر می‌تواند پیوند میان سخنان امام علی (ع) و مسئله‌های عاطفی و رفتاری امروز را ببیند.
• این اثر برای کسانی مناسب است که می‌خواهند خودشناسی را در کنار معنویت دنبال کنند.

خواندن کتاب در مسیر روشنایی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب در مسیر روشنایی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خوانندگانی که می‌خواهند درباره‌ی خودشناسی و آرامش درونی از زاویه‌ی حکمت‌های امام علی (ع) بیشتر بدانند.
• کسانی که با سؤالاتی درباره‌ی دعا، رنج، هدف زندگی و رابطه‌ی انسان با خدا درگیر هستند.
• مخاطبانی که به موضوع‌هایی مثل مدیریت خشم، حفظ دوستی، گفت‌وگو با خانواده و مرزبندی در رابطه‌ها علاقه دارند.
• کسانی که دوست دارند بعد از مطالعه، تمرین‌هایی برای نوشتن، تأمل و بررسی رفتارهای خود در اختیار داشته باشند.

بخشی از کتاب در مسیر روشنایی

«۸. اگر رفتار کسی آزارم می‌دهد، چه کاری باید انجام بدهم؟

پاسخ: تو آزاد آفریده شدی، پس بندهٔ ناراحتی نباش.

وقتی رفتار کسی تو را آزرده می‌کند، به یاد بیاور که خداوند تو را آزاد آفریده است. این آزادی، به معنای رها بودن از قید و بندهای خشم، کینه و ناراحتی است. قرار نیست اجازه دهی که رفتار دیگران، آرامش درونی‌ات را از تو بگیرد.

امام علی (ع) در کلامی پرمعنا می‌فرمایند:

((لَا تَكُنْ عَبْدَ غَيْرِكَ وَ قَدْ جَعَلَكَ اَللَّهُ حُرّاً.))

((بندهٔ کسی مباش، در حالی‌که خداوند تو را آزاد آفریده است)).

(غررالحکم)

گاهی اوقات، وقتی کسی با ما بد رفتاری می‌کند، ناخودآگاه با خودمان بد رفتاری می‌کنیم. یعنی آن‌قدر به رفتارش فکر می‌کنیم، ناراحت می‌شویم، و خودمان را سرزنش می‌کنیم که در نهایت، آن فرد از ذهنمان می‌رود، اما اثرات آن رفتارش برای مدت‌ها در قلب ما باقی می‌ماند. امام علی (ع) به ما می‌آموزد که بزرگ‌ترین گناه در حق خودت این است که اجازه دهی رفتار دیگران، تو را اسیر خود کند. رهایی واقعی در این است که بپذیری نمی‌توانی همه را تغییر دهی و نباید تمام انرژی‌ات را صرف آن کنی.»