کتاب ترومای رشدی روانی

کتاب ترومای رشدی روانی (Developmental trauma) نوشته دانیل کروز و ترجمه عباس جلیلی کلهری است و نشر سنجاق آن را منتشر کرده است. این کتاب به یکی از دشوارترین مسئله‌های روان‌شناسی کودک می‌پردازد؛ به زخم‌هایی که در سال‌های آغاز زندگی شکل می‌گیرد و بعدتر بر هویت، تنظیم هیجان، اعتماد و رابطه با دیگران اثر می‌گذارد. نویسنده نقش خانواده، نهادها و فشارهای اجتماعی در شکل‌گیری و تداوم تروما را بررسی کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ترومای رشدی روانی

کتاب ترومای رشدی روانی (نظریه‌ها، پژوهش‌ها و روش‌های درمان)، نوشته‌ی دانیل کروز، به بررسی آسیب‌هایی روانی می‌پردازد که در دوره‌های حساس رشد، به‌ویژه در کودکی، شکل می‌گیرند و اثرشان تا سال‌ها باقی می‌ماند. تفاوت میان ترومای رشدی و اختلال استرس پس از سانحه موضوع اصلی این کتاب است. نویسنده توضیح می‌دهد که همه‌ی تجربه‌های آسیب‌زا را نمی‌توان با الگوهای رایج تروما توضیح داد؛ چون بخشی از این زخم‌ها از دل رابطه‌های ناایمن، غفلت، خشونت مکرر، جدایی از مراقبان و بی‌ثباتی محیطی پدید می‌آیند. کتاب از استرس، اضطراب، شرطی‌سازی ترس، خودتنظیمی، هویت، عزت‌نفس و دلبستگی به‌عنوان مفاهیم کلیدی استفاده می‌کند تا نشان دهد کودک چگونه جهان را ناامن، پیش‌بینی‌ناپذیر و تهدیدکننده تجربه می‌کند.

کتاب ترومای رشدی روانی به ارزیابی بالینی، ملاک‌های تشخیصی، هم‌پوشانی با اختلال‌هایی مانند اختلال کاستی توجه و بیش‌فعالی و نیز نقش نظام‌های اجتماعی نیز می‌پردازد. دانیل کروز نشان می‌دهد که تروما گاهی در سطح خانواده متوقف نمی‌ماند و در مدرسه، محیط کار، نظام حقوقی و ساختارهای اجتماعی هم بازتولید می‌شود. همچنین موضوعاتی مانند خیانت سازمانی، خشونت خانگی، قلدری، فقر، بی‌خانمانی و ناتوانی نهادها در حمایت از قربانیان مطرح شده است.

خلاصه کتاب ترومای رشدی روانی

استرس و تروما در کودکی چگونه بر ذهن و بدن اثر می‌گذارند و چرا بعضی زخم‌ها فقط به یک رویداد محدود نمی‌مانند؟ نویسنده ابتدا سازوکار استرس، ترس، اضطراب و پاسخ‌های زیستی بدن را توضیح و سپس نشان می‌دهد که تکرار تجربه‌های تهدیدکننده در سال‌های اولیه‌ی زندگی چگونه می‌تواند رشد هیجانی، شناختی و رابطه‌ای کودک را مختل کند. در ادامه این اثر به تفاوت ترومای رشدی با اختلال استرس پس از سانحه می‌پردازد و توضیح می‌دهد که کودک ممکن است بدون داشتن همه‌ی نشانه‌های کلاسیک تروما، درگیر بی‌اعتمادی، آشفتگی هویتی، دشواری در خودتنظیمی و مشکل در پیوند با دیگران باشد. بخش‌های بعدی نیز نقش دلبستگی، مراقبان، محیط اجتماعی و نظام‌های حمایتی را در تشدید یا کاهش این آسیب‌ها بررسی می‌کنند.

چرا باید کتاب ترومای رشدی روانی را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ترومای رشدی روانی را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تفاوت ترومای رشدی و اختلال استرس پس از سانحه را روشن می‌کند.
• کتاب حاضر پیوند میان تجربه‌های اولیه‌ی کودک، دلبستگی، هویت و تنظیم هیجان را بررسی می‌کند.
• خواننده با اثرات بلندمدت استرس سمی بر روابط، اعتماد، عزت‌نفس و سازگاری اجتماعی آشنا می‌شود.
• اثر فقط بر فرد متمرکز نمی‌ماند و نقش خانواده، مدرسه، نهادهای اجتماعی و ساختارهای حمایتی را هم وارد بحث می‌کند.
• بخش‌های مربوط به ارزیابی و تشخیص، درک دقیق‌تری از نشانه‌هایی می‌دهند که ممکن است در نگاه اول به‌عنوان تروما شناخته نشوند.

خواندن کتاب ترومای رشدی روانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ترومای رشدی روانی به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• دانشجویان روان‌شناسی کودک و نوجوان، روان‌شناسی رشد و روان‌شناسی بالینی که می‌خواهند مفهوم ترومای رشدی را بدانند.
• مشاوران، درمانگران و مددکارانی که با کودکان، نوجوانان و خانواده‌های درگیر با آسیب‌های روانی کار می‌کنند.
• پژوهشگرانی که به رابطه‌ی میان دلبستگی، استرس سمی و شکل‌گیری هویت علاقه دارند.
• فعالان حوزه‌ی آموزش، بهداشت عمومی و سیاست‌گذاری اجتماعی که با پیامدهای روانی خشونت، غفلت و نابرابری سروکار دارند.
• خوانندگانی که می‌خواهند اثر تجربه‌های اولیه‌ی زندگی بر اعتماد، رابطه و خودتنظیمی را درک کنند.

بخشی از کتاب ترومای رشدی روانی

«مفهوم‌سازی ترومای رشدی از دیدگاه توانمندی‌ها و تاب‌آوری

آیا خود را دوست دارید؟ آیا می‌توانید خود را همان‌گونه که هستید، با تمام نقاط ضعف و کاستی‌هایتان بپذیرید؟ عزت نفس شما چگونه است و چه عواملی بر احساستان نسبت به خود تأثیر می‌گذارند؟ آیا به طور کلی احساس مثبتی نسبت به خود دارید یا منفی؟ چه چیزی باعث می‌شود احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید؟ چه ویژگی‌هایی را در خود و دیگران ارزشمند می‌دانید؟ همچنین، این ارزش‌ها چگونه بر تصمیمات، انتخاب‌های زندگی و روابط شما تأثیر می‌گذارند؟ چه کسانی را دوست دارید، با چه کسانی بیشترین ارتباط را دارید و به چه کسانی اعتماد دارید تا شما را در بهترین و بدترین حالت‌هایتان ببینند؟

کارل راجرز، بنیان‌گذار روان‌شناسی انسان‌گرا و روان‌شناسی متمرکز بر فرد، بر این عقیده است که افراد با تمام سرمایه‌های شخصی و منابع لازم برای زنده ماندن، حل مسئله و مهم‌تر از همه شکوفا شدن و کمک مثبت به زندگی دیگران به دنیا می‌آیند، (کارل راجرز، ۱۹۸۰). راجرز فرض کرد که انسان‌ها ذاتاً مهربان، قوی و توانمند هستند و می‌توانند زندگی‌ای را تجربه کنند که او آن را زندگی خوب می‌نامد. به گفته راجرز، زندگی خوب زندگی‌ای است که اصیل، متمرکز بر زمان حال و سازگار با ارزش‌ها، باورها و توانمندی‌های اصلی فرد باشد.»