کتاب به سوی دریا

کتاب به سوی دریا نوشته‌ی سجاد مجتهدی و بازنویسی علیرضا مجتهدی داستانی درباره‌ی حیوانات جنگل و دوستی آن‌ها با مردابی زیبا است که در دل جنگلی سرسبز قرار دارد. تصویرگری این اثر را مجید خسروی انجام داده و نشر پرپروک آن را منتشر کرده است. در این کتاب ماجرای مردابی روایت شده که نگران خشک‌شدن و پایان عمر خود است و حیوانات جنگل برای نجات او دست‌به‌دست هم می‌دهند. فضای داستان، تخیلی و سرشار از گفت‌وگو میان حیوانات و انسان‌ها است و در دل روایت ساده‌ی خود به موضوع‌هایی مثل همدلی، همکاری و امید پرداخته است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به سوی دریا

کتاب به سوی دریا داستانی کوتاه از سجاد مجتهدی است که علیرضا مجتهدی آن را بازنویسی کرده و در آن زندگی گروهی از حیوانات جنگل و رابطه‌ی آن‌ها با مردابی زیبا به تصویر کشیده شده است. در این داستان، مرداب در مرکز جنگل قرار دارد و هر روز حیوانات برای نوشیدن آب و شستشو به کنار آن می‌آیند و روز خود را با دیدن آن آغاز می‌کنند. فضای کتاب به سوی دریا با توصیف‌های ساده از جنگل، مرداب، پرنده‌های مهاجر، هدهد دانا، خرگوش خوش‌اخلاق، روباه و پیرمردی مهربان شکل گرفته است و در خلال ماجرا، گفت‌وگوهای آن‌ها پیش می‌رود. کتاب به سوی دریا از دل یک اتفاق ساده شروع می‌شود؛ دو پرنده‌ی مهاجر هنگام عبور از بالای جنگل، از این می‌گویند که مرداب راهی به دریا ندارد و عمرش کوتاه خواهد بود. همین جمله‌ها مرداب را به فکر فرو می‌برد و غم و نگرانی در دل او می‌نشیند. در ادامه، هدهد دانا، خرگوش، روباه و دیگر حیوانات جنگل متوجه ناراحتی مرداب می‌شوند و برای پیدا کردن راه‌حل با هم مشورت می‌کنند. روباه از پیرمردی دانا در آن سوی جنگل یاد می‌کند و همراه هدهد به دیدن او می‌رود. پیرمرد راه نجات مرداب را وصل‌کردن آن به رودخانه‌ای می‌داند که به دریا می‌ریزد. در بخش‌های بعدی کتاب به سوی دریا، تلاش دسته‌جمعی حیوانات جنگل و کمک مردم روستا برای کندن جوی آب و پیوندزدن مرداب به رودخانه روایت شده است.

خلاصه کتاب به سوی دریا

در کتاب به سوی دریا ماجرای مردابی روایت شده که در دل جنگلی زیبا قرار دارد و هر روز حیوانات برای نوشیدن آب و شستشو به کنار آن می‌آیند. روزی دو پرنده‌ی مهاجر هنگام عبور از آسمان جنگل می‌گویند که این مرداب راهی به دریا ندارد و عمرش کوتاه است. این حرف‌ها مرداب را غمگین می‌کند و او نگران خشک‌شدن و نابودی خود می‌شود. هدهد دانا، خرگوش، روباه و دیگر حیوانات جنگل وقتی از ناراحتی مرداب باخبر می‌شوند دور هم جمع می‌شوند تا چاره‌ای پیدا کنند. روباه از پیرمردی دانا در آن سوی جنگل کمک می‌خواهد و پیرمرد پیشنهاد می‌دهد مرداب به رودخانه‌ای که به دریا می‌ریزد وصل شود. از این‌جا به بعد، داستان بر همکاری حیوانات و مردم روستا برای کندن جوی آب و نجات مرداب تمرکز دارد و نشان می‌دهد که همدلی و کار گروهی چگونه می‌تواند رؤیای یک برکه‌ی کوچک را به واقعیت نزدیک کند.

چرا باید کتاب به سوی دریا را بخوانیم؟

کتاب به سوی دریا با داستانی کوتاه و روشن، مفهوم‌هایی مثل امید، همفکری، کمک‌گرفتن از دیگران و کار گروهی را در قالب ماجرای یک مرداب و حیوانات جنگل نشان داده است. این اثر به‌کمک تصویرگری رنگی و روایت ساده، ذهن مخاطب را به سمت پرسش‌هایی درباره‌ی دوستی، مسئولیت‌پذیری و نقش هر فرد در نجات یک موقعیت دشوار می‌برد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب به سوی دریا به کسانی پیشنهاد می‌شود که به داستان‌های حیوانات، ماجراهای تخیلی در دل جنگل و روایت‌هایی درباره‌ی دوستی، همدلی و همکاری علاقه‌مند هستند و می‌خواهند این مفهوم‌ها را در قالب یک قصه‌ی کوتاه و تصویری دنبال کنند. «یکی بود یکی نبود. زیر آسمان سرخ و کبود جنگل زیبایی بود. توی جنگل مرداب قشنگ و تماشایی بود که در وسط جنگل قرار داشت. حیوان‌های جنگل هر روز صبح برای نوشیدن آب و شستشو به مرداب می‌آمدند، سلام می‌کردند و پس از دقایقی به‌دنبال کار و زندگی خود می‌رفتند. حیوان‌های جنگل خوش و خرم زندگی خوبی را در صفا سر می‌گذراندند. یک روز صبح در هوای دل‌انگیز اوایل صبح بود که دو تا پرنده‌ی مهاجر چشمشان به مرداب افتاد. گفتند حیف این مرداب زیبا که راهی به دریا ندارد و عمرش کوتاه خواهد بود. یکی از پرنده‌ها رو به دیگری کرد و گفت آخیش دلم براش می‌سوزه، کاش این مرداب نزدیک دریا بود یا لااقل راهی به دریا داشت. مرداب تمام این حرف‌ها را شنید و در فکر فرو رفت. پرنده‌ها پس از نوشیدن آب و شستن خود از آن‌جا رفتند. هدهد دانا که دوست مرداب بود به او سلام کرد اما مرداب در فکر بود و نشنید. هدهد دانا از این رفتار مرداب تعجب کرد و بعد از شستشو و نوشیدن آب پرواز کرد. بعد از او نوبت آقا خرگوشه بود. او که خوش‌اخلاق‌ترین حیوان جنگل بود با شادی به‌طرف مرداب رفت و سلام کرد اما جوابی نشنید. فریاد زد مرداب مهربان! خوابی یا بیدار؟»