کتاب وقتی پسرم رفت

کتاب وقتی پسرم رفت نوشته‌ی یلدا خسروی و با ویراستاری اعظم حسنوند، روایتی صمیمی و بی‌پرده از تجربه‌ی سوگ مادری است که فرزندش را از دست داده است. این اثر توسط نشر قلم اعظم منتشر شده و به‌عنوان یادنامه‌ای برای علی، پسر نویسنده، نگاشته شده است. نویسنده در این کتاب، با زبانی بی‌واسطه و صادقانه، روزهای پس از فقدان را روایت می‌کند؛ روزهایی که هرکدام به‌اندازه‌ی یک عمر سنگینی دارند و هر لحظه‌اش با خاطره، حسرت و عذاب وجدان گره خورده است. وقتی پسرم رفت نه‌تنها شرح اندوه و دلتنگی یک مادر است، بلکه تلاشی برای درک و بیان تجربه‌ی سوگ و همدلی با والدینی است که داغ فرزند را چشیده‌اند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب وقتی پسرم رفت

کتاب وقتی پسرم رفت با قلم یلدا خسروی، روایتی شخصی و عمیق از چهل روز نخست سوگ پس از فقدان فرزند را ارائه می‌دهد. این کتاب در قالب یادداشت‌های روزانه، تجربه‌ی زیسته‌ی نویسنده را از لحظه‌ی دریافت خبر تا روزهای پس از خاکسپاری و مواجهه با موج‌های متلاطم اندوه، عذاب وجدان و دلتنگی به تصویر کشیده است. ساختار کتاب بر پایه‌ی روایت روزبه‌روز پیش می‌رود و هر فصل، بازتابی از احساسات، افکار و واکنش‌های نویسنده در برابر غم از دست دادن است. نویسنده با صداقتی بی‌پرده، از لحظات شوک و ناباوری تا پذیرش تدریجی و تلاش برای ادامه‌ی زندگی سخن گفته است. در این میان، نقش اطرافیان، واکنش‌های اجتماعی، باورهای مذهبی و فرهنگی، و حتی تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر فرایند سوگواری نیز به‌تصویر کشیده شده است. کتاب وقتی پسرم رفت نه‌تنها به تجربه‌ی فردی نویسنده می‌پردازد، بلکه تلاش کرده است تا پلی میان دنیای داغ‌دیدگان و دیگران بسازد و نشان دهد که سوگ، فرایندی پیچیده و چندوجهی است که هرکس به‌گونه‌ای متفاوت آن را تجربه می‌کند.

خلاصه داستان وقتی پسرم رفت

کتاب وقتی پسرم رفت با روایت روزهای پس از فقدان علی، پسر نویسنده، آغاز می‌شود. نویسنده در همان روز نخست، شوک و ناباوری را توصیف کرده است؛ لحظه‌ای که با تماس بیمارستان و مواجهه با پیکر بی‌جان فرزندش، جهان برایش متوقف می‌شود. در روزهای بعد، نویسنده از کشمکش میان عقل و دل، انکار واقعیت و ناتوانی در پذیرش مرگ سخن گفته است. حضور اطرافیان، مراسم خاکسپاری و شب هفت، هرکدام لایه‌ای تازه از اندوه و حسرت را به تجربه‌ی او می‌افزایند. عذاب وجدان، یکی از محورهای اصلی کتاب است؛ نویسنده بارها خود را به‌خاطر کوتاهی‌های احتمالی سرزنش می‌کند و با هزاران "اگر" و "کاش" دست‌وپنجه نرم می‌کند. او از حسرت‌هایی می‌گوید که با هر خاطره و یادآوری، زخم تازه‌ای بر دلش می‌نشاند. در کنار این احساسات، تلاش برای یافتن آرامش، رجوع به باورهای مذهبی، شنیدن روایت‌های دیگران از مرگ و زندگی پس از آن، و حتی جست‌وجو در شبکه‌های اجتماعی، بخشی از فرایند سوگواری نویسنده را شکل می‌دهد. در ادامه، نویسنده به تدریج به مرحله‌ای می‌رسد که با غم هم‌زیستی می‌کند؛ نه فراموشی، بلکه یادگیری زندگی با جای خالی فرزند. او از نقش خانواده، حمایت اطرافیان و حتی دلگرمی‌های کوچک سخن گفته است. کتاب با تأملاتی درباره‌ی معنای سوگ، تفاوت داغ فرزند با دیگر فقدان‌ها و تلاش برای ادامه‌ی زندگی در کنار زخم همیشگی به پایان می‌رسد. این روایت، تصویری صادقانه از فرایند سوگواری و تلاش برای بازسازی خود پس از یک فقدان بزرگ ارائه داده است.

چرا باید کتاب وقتی پسرم رفت را بخوانیم؟

وقتی پسرم رفت با صداقتی بی‌پرده و روایتی ملموس، تجربه‌ی سوگ مادری را به تصویر کشیده است که کمتر در ادبیات فارسی به این صراحت بیان شده است. این کتاب نه‌تنها برای داغ‌دیدگان، بلکه برای هرکسی که می‌خواهد با دنیای سوگ و اندوه آشنا شود، دریچه‌ای تازه می‌گشاید. نویسنده با جزئیات احساسی و ذهنی، پیچیدگی‌های سوگواری، عذاب وجدان، حسرت و تلاش برای ادامه‌ی زندگی را شرح داده است. مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند به همدلی عمیق‌تر با داغ‌دیدگان، درک بهتر فرایند سوگ و شناخت واکنش‌های انسانی در مواجهه با فقدان کمک کند. همچنین، برای کسانی که به دنبال روایت‌های واقعی و انسانی از تجربه‌های دشوار زندگی هستند، این اثر نمونه‌ای ارزشمند به‌شمار می‌آید.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که سوگ فرزند یا عزیزان را تجربه کرده‌اند، یا در خانواده و اطرافیان خود با داغ‌دیدگان روبه‌رو هستند. همچنین به علاقه‌مندان به روایت‌های شخصی، روان‌شناسی سوگ و کسانی که می‌خواهند درک عمیق‌تری از احساسات و واکنش‌های انسانی در مواجهه با فقدان پیدا کنند، توصیه می‌شود.