کتاب ازل تا ابد

کتاب الکترونیکی ازل تا ابد نوشتۀ الهام یکتا در گروه انتشاراتی ققنوس منتشر شده است این کتاب درونکاوی رمان سمفونی مردگان اثر عباس معروفی را هدف گرفته است.

درباره کتاب ازل تا ابد

در این کتاب الهام یکتا با نگاهی روان‌شناسانه و ادبی به تحلیل و بررسی سمفونی مردگان می‌پردازد و اجزای اصلی رمان را از منظر رنگ، اسطوره، زمان‌بندی، ساختار روایی و شخصیت‌پردازی واکاوی می‌کند. در بخش نخست به معنا و کاربرد رنگ در فضای روانی شخصیت‌ها، در بخش دوم به بازتاب ویژگی‌های روشنفکرانه دوران معاصر و کاربرد اسطوره‌ای می‌پردازد و در بخش سوم مقایسه‌ای میان سبک سمفونی مردگان و خشم و هیاهو نوشتهٔ ویلیام فاکنر انجام می‌دهد. همچنین خوانش تاریخی-متنی از ریشه‌ها و زمینه‌های سمفونی مردگان می‌بینیم و در ادامه با تحلیل شخصیت آیدین براساس نظریۀ لوکاچ و بررسی تم‌هایی چون رمانتیسم، واقعیت و تخیل همراه می‌شویم. سپس در بخش‌هایی دیگر به تحلیل شیوهٔ نام‌گذاری مدرن و سنتی، نقش قصهٔ ازلی-ابدی و هابیل و قابیل و هستی زنانه در اثر از دیدگاه ادبی و فلسفی می‌رسد.

کتاب ازل تا ابد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به نقد ادبی، تحلیل روان‌شناسانهٔ آثار ادبی و کسانی که به مطالعه و درک عمیق‌تر سمفونی مردگان عباس معروفی تمایل دارند توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب ازل تا ابد

«انسان در طول زندگی بارها و بارها در برابر آینه می‌ایستد. گاه برای لحظه‌هایی چند تا کم و کاست ظاهر خود را دریابد و گاه درنگ می‌کند و در خود آینه‌اش فرو می‌رود. در تاریکی‌های درون چیزی را می‌کاود، گذشته را، حال و شاید هم آینده را. خود را به یاد می‌آورد، کنار دیگران و دیگران را کنار خود. به گفته‌ها و ناگفته‌ها می‌اندیشد. عملکردها را مقایسه می‌کند. به نکته‌ای دقیقه می‌شود که مدت‌هاست در ذهن حضور آزاردهنده‌ای دارد، کلید رمزی را می‌جوید که دست نیافتنی جلوه می‌کند... ناگاه جرقه‌ای زده می‌شود، راهی پیش رو گشوده می‌شود و بارقه نور رسیدن به آگاهی او را از درون به در می‌آورد و به دنیای حال و واقعیت بازمی‌گرداند.

رمان سمفونی مردگان نیز حاصل چنین تأمل‌هایی برابر آینه وجود خویشتن یک روشنفکر است. عباس معروفی روشنفکر مقابل آینه بدون زنگاری به کاوش درون و بدون روشنفکر قرن حاضر می‌پردازد. در حالی که گوشه چشمی هم به اسطوره‌ها دارد تا تحلیلش به همه عصرها و نسل‌ها متعلق شود.

آینه معروفی زدوده و شفاف است و بی‌طرفانه آنچه می‌بیند، بر صفحه کاغذ روان می‌کند. او ابایی ندارد هنگام عریان کردن ماهیت روشنفکر زشتی‌هایش را نیز نمایان کند. او از ضعف‌ها، اشتباه‌ها و ناپاکی‌هایی سخن می‌گوید که خود خواسته و به عمد نیستند اما نشان از عدم معصومیت و قصور روشنفکر دارند. معروفی در برابر هر عملکرد روشنفکر رمانش علامت سؤال نامرئی می‌گذارد تا خواننده را به اندیشه وادارد چرا چنین شد و چه باید کرد تا بار دگر «چنین» نشود.»