کتاب گردشگری

کتاب «گردشگری» نوشتۀ آیت اله خوشحال شیرازی، علیرضا غلامان و حیدر عباسی است و انتشارات مهراب آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب گردشگری

امروزه گردشگری در بسیاری از کشورها بزرگ‌ترین و مهم‌ترین منبع درآمد و ایجاد فرصت‌های شغلی محسوب می‌شود و به علت اهمیتی که از نظر اقتصادی، اجتماعی دارد هر روز بیشتر موردتوجه قرار گرفته و دولت‌ها به آن اهمیت زیادی می‌دهند. صنعت گردشگری با ایجاد بالاترین میزان ارزش‌افزوده به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم توانسته است دیگر فعالیت‌های اقتصادی و فرهنگی را نیز تحت‌تأثیر خود قرار دهد. توریسم از اهمیت زیادی برخوردار است؛ نخست اینکه، باعث آشنایی ملل با دیگر فرهنگ‌ها، نژادها، اقوام، سرزمین‌ها، گویش‌ها می‌شود و از نظر اقتصادی به‌عنوان یک منبع تأمین درآمد و ارز محسوب می‌شود به همین دلیل کشورهای مختلف جهان در توسعۀ این صنعت و تلاش برای استفاده از امکانات گوناگون و جاذبه‌های مختلف، در پی جذب گردشگران به‌سوی خود هستند. گردشگری در حال تبدیل‌شدن به یکی از ارکان اصلی اقتصاد تجاری جهان است.

کتاب گردشگری ضمن ارائۀ تاریخچه‌ای از گردشگری، پیشینۀ آن در جهان و ایران و معرفی گردشگر، تأثیرات مثبت فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و زیست‌محیطی گردشگری را بیان کرده است. این کتاب همچنین سازمان‌های جهانی گردشگری و قوانین حاکم بر آنها را توضیح می‌دهد و نظریه‌های مختلف دربارۀ گردشگری را معرفی می‌کند.

خواندن کتاب گردشگری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران گردشگری و علاقه مندان به صنعت توریسم پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب گردشگری

«واژۀ توریسم از دو بخش تشکیل شده است: از کلمۀ تور به معناي گشتن، سفر و مسافرت که ریشه در لغت لاتین turns به معنای دورزدن، رفت‌وبرگشت بین مبدأ و مقصد و چرخش دارد که از یونانی به اسپانیایی، فرانسه و در نهایت به انگلیسی راه‌یافته است و ایسم پسوندی است که اشاره به مکتب یا اندیشه‌ای فلسفی، مذهبی، سیاسی، ادبی و... دارد؛ بنابراین توریسم یعنی مکتبی که پایهٔ فکری آن سیاحت و گردشگری است. در فرهنگ وبستر گردشگری سفری است که به‌سوی مقصدی انجام می‌گیرد و سپس بازگشتی به محل سکونت را در بردارد. در فرهنگ لاروس نیز گردشگری به معنای مسافرت برای تفریح (لذت) است. اما در فرهنگ لغات فارسی گردشگری چنین تعریف شده است: در اقطار عالم سفرکردن و شناخت؛ مسافرت برای تفریح و سرگرمی؛ سفری که در آن مسافر به مقصدی می‌رود و سپس به محل سکونت خود بازمی‌گردد. بیان اصطلاحات فنی در هر حوزهٔ علمی و ارائهٔ تعریف یا چارچوبی مشخص از این مفاهیم ضروري است؛ زیرا تعاریف بر اساس مفروضات، نظریه‌ها و نظریه‌پردازی‌ها قرار می‌گیرد. این امر در مورد پدیدهٔ گردشگری نیز که به‌عنوان شاخه‌ای از فعالیت‌های اجتماعی بشر به شمار می‌رود صادق است.»