کتاب داستان های مثنوی (دفتر پنجم)

«داستان‌های مثنوی: دفتر پنجم» نوشته‌ی داوود جمشیدی‌نیا(-۱۳۵۰) است. این کتاب مجموعه‌ای چندجلدی است که داستان‌های مثنوی را به زبان نثر برای نوجوانان بازگو می‌کند.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

در زمان حیات حضرت محمد (ص)، عده‌ای از کفّار تازه مسلمان به مدینه آمده بودند. از آنجا که این افراد بدون سرپناه و خانه بودند، طبق دستور آن حضرت، قرار شد هریک از آن‌ها در خانه یکی از اهالی مدینه میهمان شوند. خلاصه هر کسی، میهمانی را انتخاب کرده و با خود به خانه برد. در آخر، مردی تنومند و درشت هیکل که از قضا، بسیار پرخور، باقی ماند. پیامبر با دیدن او، دستش را گرفته و با او راهی خانه شد.

موقع شام، سفره غذا پهن شد.کنیزِ پیامبر غذاها را آورده و آن دو مشغول خوردن شدند. پیامبر عمدا کمتر غذا می‌خورد و آن میهمان شکمو، سفره را تمیز کرد، طوریکه همه غذا تمام شد. طبق درخواست پیامبر، کنیز دوباره غذا آورده و آن مرد مشغول خوردن شد. خلاصه این خوردن همینطور ادامه یافت تا جایکه دیگر چیزی در خانه نماند. اهل خانه از دیدن آن وضع هم متعجب شدند و هم ناراحت، زیرا مجبور بودند آن شب را گرسنه بخوابند.

پیامبر که از قضیه مطلع شده بود، صبح زود به آرامی درِ اتاق را باز کرده و خود کناری مخفی شد، تا آن بخت برگشته شرمنده‌تر نشود. البته پیامبر کل قضیه را از اول هم می‌دانست، ولی حکمت خداوندی چنان اقتضا می‌کرد که آن بلاها سر میهمان آمده و دچار چنین مصیبتی شود.

بس عدواتها که یاری بُود

بس خرابیها که معماری بُود