کتاب عشق در پرانتز

«عشق در پرانتز» نوشته ادریس رنجبر(-۱۳۷۸)، به موضوع عشق در روابط احساسی و فردی می‌پردازد. در بریده‌ای از مقدمه کتاب می‌خوانیم: «بحث عشق تا کنون نظریات بسیار زیادی و دیدگاه‌های مختلفی را دارا بوده و هست، اما نکته‌ی قابل توجه این است که برخی از دیدگاه‌هایی که در این زمینه وجود دارد دقیقا عکس دیدگاه و‌یا دیدگاه‌های دیگر است. در ادامه من قصد دارم دیدگاه‌های اساسی ای که در این زمینه وجود دارد را خاطر نشان کنم. اولین دیدگاه و به نظر من جامع‌ترین دیدگاه، دیدگاه روانشناسی است، از آنجا که علم روانشناسی از ریشه‌ی علم نظری گرفته شده، تا کنون رشد و توسعه‌ی فراوانی‌یافته و اخیراً نیز شاخه‌های جدیدی از این علم شناخته شده که در "شاخه‌های روانشناسی" به ان اشاره‌هایی خواهد شد. علم روانشناسی علمی‌است که به طور دقیق و علمی‌به مطالعه‌ی روح و روان انسان‌ها می‌پردازد. اما در ادامه با دیدگاهی به نام عرفان بر می‌خوریم که جنبه‌ی احساسی، معنوی این موضوع (شیفتگی) را مورد بررسی قرار داده است. اما عرفان را نمی‌توان ‌یک علم دانست چرا که عرفان ‌یعنی شناخت و این در اساس طریقت عرفانی در عمل است نه در نظر. هرچند که عرفان نظری نیز وجود دارد، اما عرفان نظری استفاده از ادراک و معنویت برای شناخت بیشتر است، و صرفا نمی‌توان ان را به عنوان علم تلقی کرد. بین عرفان و فلسفه ‌یعنی قلب و عقل به عنوان دو عنصر اصلی و سازنده‌ی افکار همیشه جنگ و جدل بوده و هست، اما این دو عنصر سازنده را اگر کنار هم قراردهیم به کمال و سعادت واقعی دست خواهیم‌یافت و این را، هیچ جایی نمی‌یابیم مگر، در پیروی از دین اسلام و تعالیم الهی و همچنین پیروی از سنت پیامبر صلی الله علیه و سلم.»