کتاب قلم سفید، قدم سیاه

کتاب قلم سفید، قدم سیاه نوشتۀ مهرداد مظفری و علی دماوندی کناری است. این کتاب را انتشارات چاپ و نشر بازرگانی منتشر کرده است.

درباره کتاب قلم سفید، قدم سیاه

در فصول مختلف کتاب قلم سفید، قدم سیاه ضمن تلاش برای برانگیختن حساسیت‌ها درخصوص توسعۀ کشور تلاش نموده است الگو را برای برون‌رفت از راه گم‌گشتۀ توسعل ایران با تمرکز بر توسعۀ صنعتی بیابد.

کتاب قلم سفید، قدم سیاه شامل ۶ فصل است. در فصل اول؛ حکمرانی اقتصاد ایران در گذار، توسعۀ شاخص‌های نظام اقتصادی ایران نظیر نرخ تورم، بیکاری، سرمایه‌گذاری، خروج سرمایه از کشور، سرمایه‌گذاری خارجی و شدت انرژی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته شده است.

در فصل دوم با عنوان بازنمایی وضعیت ایران ۱۳ شاخص جهانی توسعه مورد بررسی قرار گرفته تا وضعیت ایران در نردبان توسعه مشخص شده و با کشور ترکیه و کره جنوبی مقایسه گردید. 

در فصل سوم، مصائب و چالش‌های هفت‌گانۀ حکمرانی در وزارت صنعت، معدن و تجارت مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است. 

در فصل چهارم برنامۀ توسعه از متن تا اجرا، به بررسی ۶ برنامۀ قبل از انقلاب و ۶ برنامۀ توسعه پس از انقلاب پرداخته شده است و به این سؤال پاسخ داده شده است چرا برنامه‌ها به توسعه منجر نشده است. 

در فصل پنجم ادبیات حکمرانی شایسته، شاخص‌ها، الگوها تشریح و به تطبیق شاخص‌های حکمرانی شایسته در بخش صنعت پرداخته شده است. 

در فصل پایانی با عنوان معمای حکمرانی شایستۀ صنعت، اصول حکمرانی مرتبط به صنعت بیان و به ارائه نقشۀ راه حکمرانی با سه انتخاب (ارتقا، ارتباط یا ادامه وضع موجود) پرداخته شده است و در ادامه ۱۳ انتخاب وزارت صمت در مسیر توسعۀ صنعتی با رویکرد حکمرانی شایسته پیشنهاد شده است.

خواندن کتاب قلم سفید، قدم سیاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به علوم سیاسی و روابط بین‌الملل می‌توانند از مخاطبان این کتاب باشند.

بخشی از کتاب قلم سفید، قدم سیاه

«نرخ تورم

تورم بین یک تا سه درصد تورم خزنده یا خفیف برای هر اقتصادی مفید است؛ چون انگیزه‌های مصرف تولید و سرمایه‌گذاری جدید را تقویت می‌کند. درحالی‌که تورم بین سه تا ده درصد (تورم شدید) آسیب‌زاست، چون سرعت آن بیش از سرعت افزایش درآمد نیروی کار است و بنابراین موجب گسترش فقر بخش‌هایی از جامعه می‌شود. تورم بالاتر از ده درصد تورم شتابان غیر از فقر شدید، ساختارهای اقتصادی و اجتماعی را هم تخریب می‌کند و اعتماد عمومی به سیاست‌های دولت‌ها را زایل می‌کند. وقتی تورم، شتابان در بلندمدت ادامه پیدا کند هم نشانۀ بحران است و هم بحران‌آفرین است. اقتصاد ایران بیش از ۴ دهه است که تورم‌های دورقمی را تحمل می‌کند. شواهد حاکی از آن است که باتوجه‌به اینکه حجم نقدینگی و بدهی‌های دولت فزونی یافته، در چند سال آینده نیز همچنان تورم، شتابان خواهد بود. ما اکنون ۴۷ سال است که تورم بالای ده درصد داشته‌ایم و با روند کنونی، در سه سال آینده رکورد جدیدی خواهیم زد و تجربۀ نیم‌قرن تورم دورقمی در جهان را به‌عنوان رکورد ثبت خواهیم کرد. وقتی ارزش پولی ملی یک کشور برای نیم‌قرن به‌طور مستمر کاهش‌یافته باشد به این معنی است یک ملت برای نیم‌قرن کیفیت همۀ حوزه‌های اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی‌اش در حال کاهش بوده است.»