کتاب درک رنگ در عکاسی

کتاب درک رنگ در عکاسی نوشتهٔ برایان پترسون و سوزانا هایدشلنبرگ با ترجمهٔ آزاده سرشار در انتشارات متخصصان چاپ شده است. این کتاب به آموزش استفاده درست از رنگ، ترکیب‌بندی و نوردهی برای خلق عکس‌های درخشان می‌پردازد.

درباره کتاب درک رنگ در عکاسی

عکاسی با اسلاید رنگی باعث شده بود تا من در حین عکاسی خیلی سخت تلاش کنم و با وسواس بیشتری تنظیمات دوربین را انجام دهم. زمانی که عکاسی سیاه‌وسفید می‌کردم، اغلب تکنیک‌های داجینگ و برنینگ را در تاریکخانه‌ام انجام می‌دادم و این کار فقط برای تأکید بیشتر بر عکس‌هایم نبود؛ اما در کار با اسلاید رنگی محدودیت‌های بسیار زیادی وجود داشت و پردازش آن‌ها توسط خودم عملاً ممکن نبود.

استفاده از بهترین نور موجود و بهترین تنظیمات دوربین و انجام تأثیرگذارترین ترکیب‌بندی، اینها همه تنها چالشم نبودند بلکه باید فشار روزهایی که انتظارِ گرفتن فیلم‌هایی که برای پردازش برده بودم را می‌کشیدم هم تحمل می‌کردم. توجه به نوع نگاهم به موضوع، همانند انتخاب لنز برایم بسیار حائز اهمیت بود. به‌سرعت در مسائلی چون نور، زمان روز، فصل‌ها، آب‌وهوا و...حرفه‌ای شده بودم و می‌دانستم چگونه با بالا و پایین بردن میزان نوردهی به مناسب‌ترین، شفاف و واضح‌ترین رنگ‌ها برسم. همچنین به میزان قدرت رنگ قرمز در عکاسی پی برده بودم. این را یاد گرفتم که عکس‌های پرتره و نود را در زمان تابش خورشید از روبرو یا از کنار با زاویه پایین، انجام ندهم مگر آنکه بخواهم رنگ پوستی به قرمزی رنگ پوست خرچنگ داشته باشم؛ و همچنین آموختم که چگونه به‌سادگی با بالاترین میزان نوردهی به‌اندازه یک تا سه استاپ با رقیق‌تر کردن، روشن‌تر و ملایم‌تر کردن رنگ‌ها، رنگ‌های پاستل را دربیاورم.

کتاب درک رنگ در عکاسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به عکاسی پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب درک رنگ در عکاسی

فکر کردن به رنگ می‌تواند به معنای دقیقتر نگاه کردن به گزارشات هواشناسی باشد. اشتیاق دریافتن اینکه آیا آسمان صاف است! یا اضطراب با خبر شدن از اینکه درست هنگام غروب آفتاب، طوفانی در راه است. من دیگر این عبارت را پذیرفته بودم که «آسمان قرمز شب، مایه شادمانی ملوانان است.» و هیچ اعتباری به آسمان صاف و آبی صبح نیست که در ادامه همین طور صاف بماند. کدام پیشبینی در راه است؟ آسمان صاف یا ابری؟ 

روزهای ابری مرا به سمت درختان و جنگل‌ها می‌کشاند، جایی که آوای خاموش رنگ سبز نورپردازی ملایم و نرم‌تر را آسان‌تر می‌کرد. در هوای بارانی، خیابان‌های شهر، بازتاب‌دهنده‌های مقاومت‌ناپذیری از چراغ‌های نئونی، چراغ‌های راهنمایی و چراغ جلو و پشت ماشین‌های در حال حرکت‌اند.

سال‌ها به‌سرعت گذشت و در سال ۲۰۰۲ در عصر دیجیتال ناگهان با پیشرفت عکاسی، من با تمام ترفندها و متدهای سی‌ودو ساله خود در مقابل آن قرار گرفتم؛ مانند یک پسربچه هشت‌ساله‌ای که تحت‌فشار است و دارد تمام تلاش قدیمی خود را می‌کند تا با گرفتن طناب از روی رودخانه عبور کند! از وارد شدن به دنیای دیجیتال وحشت داشتم. خیلی بااحتیاط عکاسی دیجیتال را پذیرفتم و خیلی زود علایق خودم -که خیلی زیاد هم نبودند- در این حیطه پیدا کردم و آن، کارایی‌ها و جنبه‌های زیاد این وسیله جدید بود. از طرفی دیگر این امکان را داشتم بدون صرف هزینه‌های زیاد برای فیلم‌های اسلاید، تعداد بی‌شماری عکاسی کنم و این مسئله پول زیادی را هرماه برایم ذخیره می‌کرد؛ اما من همچنان نبود رنگ‌های سرزنده و شفاف را در عکس‌هایم حس می‌کردم.