کتاب تاریخ حقوق حکومت آل کیا در گیلان

کتاب تاریخ حقوق حکومت آل کیا در گیلان نوشتۀ بیژن عباسی لاهیجی است. این کتاب را انتشارات داتیک منتشر کرده است. پژوهش حاضر به بررسی حکومت محلی آل کیا، در بخش شرقی گیلان می‌پردازد. حاکمان این حکومت جملگی از سادات بودند. آل کیا بیش از دو قرن (۱۰۰۰-۷۶۹ ه.ق) بر نواحی شرقی سفیدرود حکومت کرد و سرانجام به دست شاه‌عباس پایان یافت.

درباره کتاب تاریخ حقوق حکومت آل کیا در گیلان

شناخت پدیده‌های کنونی جامعه از قبیل فرهنگ، آداب‌ورسوم و مذهب بدون توجه و بررسی تاریخ و گذشتۀ کشور امکان‌پذیر نیست. در سرزمین ایران، پس از ورود اسلام و پیش از شکل‌گیری دولت ملی در کشور، شاهد وجود حکومت‌های محلی در نقاط مختلف بودیم که هرکدام، منشأ آثار و خدمات مهمی بودند. یکی از این حکومت‌ها که به طور اندک موردتوجه تاریخ‌نگاران ملی قرار گرفته، حکومت آل کیاست که در گیلان به مدت ۲۳۱ سال (۱۰۰۰-۷۶۹ ه. ق.) حکومت کرد. این حکومت، نقش مهمی در به قدرت رسیدن سلسلۀ صفویه که نخستین دولت ملی را در ایران پس از اسلام تشکیل داده و مذهب شیعه را به‌عنوان مذهب رسمی ایران اعلام نمود، داشت.

و موقعیت طبیعی و اوضاع سیاسی ایران به‌ویژه پس از سرنگونی ایلخانان، ضعف قدرت‌های مرکزی، آشفتگی سیاسی پیوسته و ظهور جنبش سربداران خراسان و مرعشیان مازندران، زمینه به قدرت رسیدن و تسلط آل کیا بر گیلان و استمرار حکومت آنها را فراهم کرد. پس از ورود اسلام به ایران، در میان حکومت‌های محلی گیلان، این خاندان طولانی‌ترین و منسجم‌ترین حکومت را داشت و دارای قلمرو، حاکمیت و نظام سیاسی و قوانین و تشکیلات اداری، مالی، مذهبی و نظامی خاص خود بود

خواندن کتاب تاریخ حقوق حکومت آل کیا در گیلان را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

افراد علاقه‌مند به تاریخ محلی ایران می‌توانند از خواندن این کتاب لذت ببرند.

بخش‌هایی از کتاب تاریخ حقوق حکومت آل کیا در گیلان

در سده هشتم هجری قمری، جنبش سربداران که سرچشمة آن، سبزوار خراسان در سال ۷۲۷ ه. ق. بود و به مدت نیم سده حکومت کردند به شمال ایران راه یافت. در آغاز، میر قوام‌الدین مرعشی رهبر گروهی کوچک، آمل را در سال ۷۶۲ ه. ق. فتح کرد. سید علی کیا از سلسلة آل کیا نیز در سال ۷۶۹ ه. ق.، در دوران پنجاه‌ساله می ضعف و سرنگونی ایلخانان در ایران تا پیدایش تیمور با حمایت و کمک دولت شیعی مرعشیان، سادات طبرستان و باتوجه‌به پیروی مردم منطقه از شیعة زیدی، علاقة مردم به سادات و ضعف حکومت‌های محلی گیلان بر آنها چیره شده و به قدرت رسید و فرمانروای بیه‌پیش شد و حاکمیت خود را بر شرق گیلان شامل کوهستان اشکور، دیلمان، کوهدم، لشت نشا، کوچصفهان و طارم و قزوین گسترش داد. آل کیا بر شهر اخیر در دورة سید علی کیا به مدت هفت سال (۷۸۸-۷۸۱ ه. ق.)، سلطان سید محمد کیا (۸۷۲ ه. ق.)، و میرزاعلی کیا (۸۸۲ ه. ق.) تسلط داشتند؛ بنابراین، آل کیا به دلیل غلبه می نظامی و علاقه مردم پیر و شیعة زیدی منطقه شرق گیلان به آنها، حکومت محلی مستقل خود را تأسیس کردند.