کتاب گربه

کتاب گربه نوشتهٔ رضا عظیمی در انتشارات متخصصان چاپ شده است. این کتاب داستانی را روایت می‌کند که درون‌مایه‌ای میهن‌پرستانه دارد.

درباره کتاب گربه

اینکه سیاست خبیثانه، دست‌های استعمار است که از طریق افرادی خود‌فروخته فرهنگ ضعیف جامعه را تشدید می‌کند، شکی نیست در عصر زندگی حقیر من، این موضوع بعد از تحولات سطحی فرهنگی و بعد از بیرون کردن خان تشدید بیشتر پیدا کرد، چون از بی‌نظمی است که فرصت برای دشمن و ضعف‌های فرهنگی ما ایجاد می‌شود اگر نه در نظم مطلق که این چنین نمی‌شود که این همه کژی و کاستی مثل چرک از زخمی قدیمی سر باز زند. بخشی از روشنفکران ما مقصرند و علل این ضعف فرهنگی را عواملی مثل ناخالصی نژادی بعد از حمله صحرانشینان جنوبی می‌دانند. آن‌ها بادیه‌نشین و فاقد فرهنگ و تمدن بودند و زندگی به شدت قبیله‌ای و وحشیانه‌ای داشتند. نه کشاورزی و نه صنعتی در آن‌جا وجود داشت و حتی امروز بعد از هزار سال هنوز وجود ندارند. زندگی و امرارمعاش آن‌ها از حمله و غارت دهکده‌های اطراف تأمین می‌شد. برخی روشنفکران دیگر عدم شایسته سالاری و برخی ضعفی عمیق در عمق فرهنگ تاریخی این سرزمین می‌بینند.

کتاب گربه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به علاقه‌مندان به داستان‌های ایرانی با مضمون وطن‌پرستی پیشنهاد می شود.

بخشی از کتاب گربه

گفتم امروز می خواهم فقط معبود و یارم را پیدا کنم و ازاینجا بروم.

باباکوهی گفت: واقعا می خواهی بروی؟

گفتم نمی دانم.

گفت: نگین این سرزمین در ذهن توست. واقعا فکر می‌کنی می توانی دور از دهکده خودت زندگی کنی؟ در کلام تو درد دوری و حسرت از ناکامی‌ها و انحطاط سرزمینت را حس کردم. روح وطن‌پرستی در وجود تو موج می‌زند. تو تا امروز تمام زندگی‌ات را برای رفاه اطرافیان خودت هزینه کردی، چرا این طور می‌گویی؟ عصبانیت نوعی احساسات منفی است و صحبت‌های تو بدون فکر برگرفته از دوری و نرسیدن به خواسته‌هایت است. امروز از دست هم‌وطنان خودت عصبانی هستی و ارزش آن‌ها را هنوز درک نکردی. آن‌ها همان طور که خطرناک هستند، همان طور هم دل‌نشین و مهربان هستند. آن‌ها نه تاب گریه تو را دارند و نه خنده تو را. تا مفلس هستی دوستت دارند و مورد تعدی قرارت نمی‌دهند.

 گفتم بابا کوهی چه کنم!

گفت امشب در کنارم بمان تا بیشتر صحبت کنیم.

 من که از مصاحبت با باباکوهی لذت می بردم قبول کردم.

 در زمان خواب، جمله‌ای گفت: سرزمین‌هایمان چون از تجمع ما پدید آمده‌اند همان هستند که ما هستیم. قوانین و احکامشان به مبنای طبایع ما و اعمالشان کردار زشت و زیبای ماست در مقیاس بزرگ‌تر. آهی کشید و دوباره گفت: ویرانه‌ای است دنیا عمر کفاف نمی‌دهد آبادش کنیم غیرت رخصت نمی‌دهد رهایش کنیم. پس ساختِ گوشه‌ای از وطن. ساخت تمام آنچه است توسط همگان.