بریده‌هایی از کتاب در میان همهمه برگ های رقصان

به قول سنک، یه فیلسوف قدیمی: «تنها، درختی که بادهای شدیدی را متحمل شده قوی و استوار است. چراکه در این جدال ریشه‌هایش مورد آزمون قرار می‌گیرند و قوی می‌شوند.» - یعنی چی؟ - یعنی این توفانی هم که داره به تو می‌وزه، ریشه‌هات رو قوی‌تر می‌کنه. محکم‌تر بیرون می‌آی.

به قول پابلو پیکاسو: «زمان زیادی طول می‌کشد تا جوان شویم». این را هم خودم اضافه کرده‌ام: و وقتی جوان می‌شویم، از اینکه تمام این سال‌ها یک پیر احمق بوده‌ایم حسرت می‌خوریم!

خوب است آدم در کوچک‌ترین مصیبت‌ها هم احساس کند کسی حمایتش می‌کند.

روزی متوجه می‌شوید که زندگی همین‌جاست؛ در لحظه. چون هیچ‌چیز نمی‌گوید که فردا و پس‌فردا و روزهای بعد هم هست یا نه. آن‌وقت زندگی را کمی قوی‌تر، کمی شیرین‌تر، کمی پرخنده‌تر و دیوانه‌وارتر پشت‌سر می‌گذاری.

به قول سنک، یه فیلسوف قدیمی: «تنها، درختی که بادهای شدیدی را متحمل شده قوی و استوار است. چراکه در این جدال ریشه‌هایش مورد آزمون قرار می‌گیرند و قوی می‌شوند.»

در گوشه‌ای از جنگل می‌نشیند، نفس می‌کشد، کمی درنگ می‌کند. اطرافش را تماشا می‌کند، استراحت می‌کند و تقریباً باقی مسائل غم‌انگیز را فراموش می‌کند یا تا حدی افکارش را در کشوهایی دسته‌بندی می‌کند. افکار مثبت، منفی، امیدوارکننده، ترسناک، دلپذیر، خوشحال‌کننده و دردناک. او همهٔ کشوها را تصور می‌کند و تصمیم می‌گیرد افکار تیره‌وتار را کنار بگذارد و کشوهای دیگر را باز کند. در زندگی با اتفاقات خوب و بدی مواجه می‌شویم و نشخوار خوبی‌ها، به معنای گاویِ کلمه، برای بقا لازم است: نشستن در جایی آرام، چشم‌ها را بستن و ساعت‌ها گل‌ها را جویدن

و بعد، روزی متوجه می‌شوید که زندگی همین‌جاست؛ در لحظه. چون هیچ‌چیز نمی‌گوید که فردا و پس‌فردا و روزهای بعد هم هست یا نه. آن‌وقت زندگی را کمی قوی‌تر، کمی شیرین‌تر، کمی پرخنده‌تر و دیوانه‌وارتر پشت‌سر می‌گذاری