بریده‌هایی از کتاب مراقبت از پوست و مو به کمک طب سنتی

افرادی که پوست‌های ملتهبی دارند که امروزه به ویژه در جوانان و نوجوانان و در فصول گرم بسیار شایع است، می‌توانند مغز خیار را رنده کرده و آن را (و یا آب آن را) مانند ماسک روی پوست بگذارند و یا از ماست و یا دوغ‌های طبیعی برای مالیدن به پوست صورت استفاده کنند و یا از گیاهی مانند اسفرزه یا گل پنیرک (که وقتی در آب خنک ریخته می‌شود، لعاب می‌دهد) استفاده نمایند و آب باقیمانده از گیاه را که ماهیت خنک و رطوبت بخش به پوست می‌دهد روی پوست بگذارند و مدتی بماند که باعث شادابی و بهبود حالت و کیفیت پوست می‌شود. کسانی که گرمی‌جات زیاد می‌خورند، ممکن است دچار خارش پوست شوند، بنابراین عدم استفاده از مواد غذایی تند مانند فلفل و ادویه‌جات، فست‌فودها و سس‌ها و رب‌های تند هم به برطرف شدن این خارش‌ها کمک می‌کند.

در بسیاری از بیماری‌های داخلی مثل بیماری‌های دستگاه گوارش، کبد، کلیه و مجاری ادراری و تناسلی، طبیعت هوشمند بدن وارد عمل می‌شود و مواد زائد حاصل از آن‌ها را به پوست منتقل می‌کند. بدین ترتیب از بیمار شدن آن عضو داخلی که نقش مهم‌تری (نسبت به پوست) در حیات فرد دارد، جلوگیری می‌نماید. پس در درمان اختلالات پوستی باید ابتدا بیماری‌های اعضاء داخلی را درمان نموده سپس سراغ درمان پوست برویم.

در بسیاری از بیماری‌های داخلی مثل بیماری‌های دستگاه گوارش، کبد، کلیه و مجاری ادراری و تناسلی، طبیعت هوشمند بدن وارد عمل می‌شود و مواد زائد حاصل از آن‌ها را به پوست منتقل می‌کند.

کم خونی عاملی برای خستگی کبد، سرد شدن طبع بدن، سفیدی و بی‌حالتی و ریزش و کدری موها، احساس سرما در کل بدن و سر و پا که دورترین نقاط تا قلب هستند می‌باشند. همچنین در بحث خرابی و بدرنگی و عدم شفافیت پوست صورت و بدن، داشتن خستگی مفرط جسمی و ذهنی، عدم توان تحمل مشکلات، زود عصبانی شدن، دردهای مفصلی و استخوانی، تپش قلب نامنظم و آریتمی، افت حافظه و خواب رفتن دست و پا، عدم تحمل غذاهای طبع سرد و ایجاد reflex یا واکنش منفی نسبت به آنها مانند خیار، هندوانه، دوغ، ماست، ترشی، سیر، جو و... می‌باشد

یبوست مسأله بسیار مهم و ام‌الامراض؛ مادر بیماری‌های بدن است که روی کم‌خونی یا بیماری کبدی و تمام بیماری‌های یک انسان اثر سوء می‌گذارد و آنها را تشدید می‌کند. اولین آینه یبوست و وضع مزاجی بیماران، پوست، چشم‌ها و موها هستند. وضعیت بهم‌ریخته روحی، سردردهای نابهنگام، چاقی موضعی، تشکیل کیست‌ها و تومورها، سنگ کلیه و... تجمع مواد سمی و زائد در مفاصل به نوعی بیمار را به ورطه نابودی می‌کشاند.