بریده‌هایی از کتاب عادت های اتمی

گیاه بامبو در پنج سال اول عمرش، وقتی که ریشه‌اش در حال رشده، به سختی می‌شه دیدش، اما یک باره طی شش هفته ۹۰ فوت رشد می‌کنه.

عواقب عادت‌های بد با تأخیر بروز پیدا می‌کنند، در حالی که پاداش‌هاشون به صورت آنی دریافت می‌شن. سیگار کشیدن ممکنه ده سال دیگه شما رو بُکُشه، امّا حالا استرس‌تون رو کاهش می‌ده

زندگی‌تون رو جوری طراحی کنید که مهم‌ترین کارهاتون، ساده‌ترین کارها باشن.

«اولین قانون رسیدن به بهره مرکب اینه که: در صورت عدم ضرورت، هرگز توی کارتون وقفه‌ای ایجاد نکنید.»

«رازِ انجام هر کاری اینه که اول میلِ به انجام اون کار رو در خودتون به وجود بیارید.»

جلوگیری از یک ضرر ۳۳ درصدی، به اندازه یک سود ۵۰ درصدی ارزش داره.

تا زمانی که ناخودآگاه‌تون رو به خودآگاه تبدیل نکردید، این ناخودآگاه هست که زندگی‌تون رو هدایت می‌کنه و شما اسمش رو سرنوشت می‌ذارید.

یک دقیقه مطالعه بهتر از اینه که اصلاً هیچ کتابی رو برنداریم

مشکل طرز فکری که مبتنی بر اهداف باشه اینه که دائماً شادی‌تون را به گذر از نقطه عطف بعدی زندگی‌تون موکول می‌کنید

برای این‌که در نوع خود بهترین باشید، باید دائماً باورهاتون رو ویرایش کنید و هویت‌تون را به‌روزرسانی و توسعه بدید.

کاری که نسبت به دیگران کمتر شما رو آزار می‌ده همون کاریه که برای انجامش ساخته شدید.

روی مسائلی که براتون ساده به نظر می‌رسن سخت کار کنید.

مرز بین شکست و موفقیت با گذشت زمان مشخص می‌شه. شما به هر نحوی از وقت‌تون استفاده کنید و توی اون تایم هرکاری بکنید، گذشت زمان تأثیر اون کار رو چند برابر می‌کنه. عادت‌های خوب باعث می‌شن زمان دوستِ شما باشه. عادت‌های بد هم باعث می‌شن زمان دشمن‌تون باشه.

به عادت‌هایی که نتایج بلند مدت به همراه دارن، مقدار کمی لذت آنی اضافه کنید و به عادت‌هایی که این‌طوری نیستن، مقدار کمی رنج آنی اضافه کنید.

مغز انسان فقط در صورتی یک چالش رو دوست داره که میزان دشواری اون در یک سطح معقول و بهینه باشه.

نتایج بزرگ از شروع کارهای کوچک حاصل می‌شن. بذر هر عادتی، یه تصمیم کوچکه؛ اما اگه اون تصمیم تکرار بشه، اون‌وقته که یک عادت شکل می‌گیره. ریشه‌ها خودشون رو تقویت می‌کنن و شاخه‌ها ایجاد می‌شن. کنار گذاشتن یک عادت مثل اینه که یک درخت بلوط رو در درون خودمون از ریشه بکنیم. ایجاد یک عادت خوب هم مثل اینه که در اولین فرصت یک گل زیبا رو در درون خودمون بکاریم.

موثرترین روش یادگیری، تمرین کردنه، نه برنامه‌ریزی.

مردم رفتار خود شما رو به خودتون منعکس می‌کنن. هر چی بیش‌تر به دیگران کمک کنید، دیگران هم بیش‌تر بهتون کمک می‌کنن. یه ذره مهربون‌تر بودن توی تعاملات اجتماعی می‌تونه به مرور تعداد دوستاتون رو بیش‌تر و بیش‌تر و دایرهٔ روابط‌تون رو گسترده‌تر کنه.

باید عادت‌هاتون رو به حدی ساده کنید که بتونید وقتی حسش رو ندارید هم انجام‌شون بدید.

موفقیت‌ها محصول عادت‌های روزمره شما هستن، نه صرفاً محصول یک عادت منفرد.

ما به حدی روی پیدا کردن بهترین روش‌ها تمرکز می‌کنیم که هیچ وقت دست به اقدام نمی‌زنیم.

مغز شما به صورت خودکار درس‌هایی که از طریق تجربه یاد گرفتید رو رمزگشایی می‌کنه. ما همیشه نمی‌تونیم توضیح بدیم که در حال یادگیری چه چیزی هستیم، امّا یادگیری در تمام طول عمر جریان داره و توانایی شما در درک سرنخ‌های مرتبط با هر موقعیت، اساس تمام عادت‌هاییه که دارید.

دلیل اصلی اهمیت عادت‌ها این نیست که می‌تونن شما رو به نتایج بهتری برسونن (اگرچه می‌تونن این کار رو انجام بدن)، بلکه اینه که می‌تونن باور شما نسبت به خودتون رو تغییر بدن.

«وقتی که حس می‌کنم هیچ چیزی نمی‌تونه منو به هدفم برسونه، به سنگ‌تراشی نگاه می‌کنم که شاید صد بار پتک را روی سنگ فرود میاره تا بتونه تَرَکی رو توی اون به وجود بیاره. وقتی که توی صد و یکمین ضربه، سنگ به دو نیم تقسیم شد، می‌دونم که این آخرین ضربه نبوده که منجر به شکستن سنگ شده، بلکه تمام ضربات قبلی منجر به این اتفاق شدن».

دو نفر که در برابر سیگار کشیدن مقاومت می‌کنن رو تصور کنید. وقتی که به اونا سیگار تعارف می‌کنن اولی می‌گه: «نه ممنونم. دارم سعی می‌کنم سیگار رو ترک کنم». این جواب معقولی به نظر می‌رسه، امّا این شخص باور داره که هنوز فردیه که داره سعی می‌کنه فرد دیگه‌ای باشه. اون هنوز همون باورهای گذشته‌اش رو داره و امیدواره که رفتارش تغییر کنه. دومین نفر پیشنهاد سیگار رو با گفتن این جمله رد می‌کنه: «نه ممنونم. سیگاری نیستم». این یک تفاوت کوچکه، اما این جمله نشون میده که هویت اون فرد تغییر کرده. سیگار کشیدن بخشی از زندگی گذشتهٔ اون بوده، نه زندگی فعلیش. اون دیگه به عنوان یک فرد سیگاری شناخته نمی‌شه.

«انتهای هر مسیر، خلوت‌ترین قسمت مسیره.»

اگه بتونید کاری رو به صورت خودکار انجام بدید و یا روی یک مهارت جدید تسلط پیدا کنید، متوجه می‌شید که این‌ها چقدر می‌تونن تأثیرگذار باشن. هر چقدر بتونید بدون فکر کردن فعالیت‌های بیش‌تری رو انجام بدید، مغزتون برای تمرکز روی حوزه‌های دیگه آزادی بیش‌تری داره.

اکثر مواقع ترجیح می‌دیم همراه دیگران اشتباه کنیم تا این‌که به تنهایی رفتار درست رو انجام بدیم.

نتایجی که بهشون می‌رسم ربط چندانی به اهدافی که تعیین کردم ندارن و تقریباً همه چیز به سیستم‌هایی که ازشون پیروی می‌کنم ربط دارن

همه ورزشکارانی که توی المپیک شرکت می‌کنن می‌خوان مدال طلا رو ببرن. همه کسایی که برای یک شغل درخواست می‌دن می‌خوان اون شغل رو به دست بیارن. اگه افراد موفق و ناموفق دارای اهداف مشابهی هستن، پس هدف نمی‌تونه عامل تفاوت افراد برنده و بازنده باشه.