کتاب مکاشفات مایستر اکهارت

چگونه باید خدا را دوست بداری؟ به تو خواهم گفت. خدا را آن‌گونه که خدا هست دوست بدار ــ یعنی: نه ــ ذهن، نه ــ شخص، نه ــ تصویر. بیشتر از این، خدا را آن‌گونه که خدا هست دوست بدار ــ یگانه‌ی بسیط و پاک که از هرثنویتی منزه است. آدمی باید خدا را بی‌حجاب ذهن خویش دوست بدارد، یعنی روح تو باید دربند ذهنیت تو درباره‌ی خدا نباشد، ذهن تو باید آرام باشد و هیچ تصویر ذهنی از خدا در آن نباشد.

از آدم‌های خشن نترس. از آنی نترس که مشت خود را گره می‌کند تا به صورت تو بکوبد. از آن بترس که روزی خود خشونت پیشه کنی. از آن بترس که روزی مشت خود را گره کنی تا به صورت کسی بکوبی.

آن‌کس که نان خود را با دیگری قسمت نمی‌کند نان خویش را نمی‌خورد بلکه نان دیگران را می‌دزدد

بیاموز میان اشیا زندگی کنی، نه در اشیا. همه‌ی دوستان خدا بدین شیوه زندگی می‌کنند ــ میان ناملایمات اما نه در ناملایمات.

او در این راه تنها نیست، خدا همسفرِ اوست. خوشا به حال کسی که همسفرش خداست.

عمل بیرونی تو هرگز ناچیز نخواهد بود، اگر عمل درونی تو بزرگ باشد. و اعمال بیرونی تو هرگز بزرگ نخواهند بود اگر اعمال درونی تو ناچیز باشند. عظمت در کار دل است

طریقت معنوی مایستر اکهارت سنت معنویِ هستی‌محور است. در حالی که سنت‌های معنوی دیگر مسیحیت بر گناه ازلی انسان تأکید می‌کنند، مایستر اکهارت بر عظمت اُلوهی انسان و بر عشق و شفقت و زیبایی و سهیم شدن تأکید می‌کند. او خوش ندارد راه خود را با گناه آغاز کند، در نتیجه، با عشق آغاز می‌کند.

خدا در خانه است. ماییم که برای قدم زدن ازخانه بیرون رفته‌ایم.

اگر می‌خواهی خداوند دلت را آرامش ببخشد، دل گرسنه‌ای را سیر کن

اگر تنها نیایش تو، در سراسر عمر، همین باشد که بگویی: «شُکر!» باشد، کفایت می‌کند.

کسی که صید عشق می‌شود، چنان به این قلاب گیر می‌کند که دیگر چشم و گوش و دست و دهان و همه‌چیز او به خدا تعلق می‌گیرد. بنابراین، فقط طالب این قلاب ماهیگیری باش تا شادمانه صید شوی. هرچه بیشتر اسیر این دام باشی، آزادتر هستی.

عمل بیرونی تو هرگز ناچیز نخواهد بود، اگر عمل درونی تو بزرگ باشد

جایی که وابستگی ما به اشیا به پایان می‌رسد جایی‌ست که خدا آغاز می‌شود.

صدف باید بشکند تا مروارید خود را آشکار کند. دانه باید بشکند تا درخت متولد شود. بشکن، خدا پدیدار می‌شود.

علم استحاله یافته، که ندانستن است، راهِ دانستنِ آشکار است، یعنی، راهِ ندانستنِ خود است. هنگامی که این را یاد می‌گیری می‌توانی همه‌چیز را یاد بگیری

آدمی باید کم‌تر درباره‌ی این‌که «چه باید کرد» فکر کند. این چندان مهم نیست، «چه هستم» مهم است. زیرا از آدم خوب، جز عمل خوب سر نمی‌زند.

تنها شیوه‌ی درست زیستن شیوه‌ی گُل است که زندگی می‌کند بدون یک چرا

تنها خدا هستی دارد. بنابراین، هرآنچه مخلوق است فی‌نفسه، هیچ نیست.

سوگند می‌خورم عده‌ای چنان خدا را دوست می‌دارند که گویی گاوشان را. آن‌ها گاو خود را برای شیر و پنیر و گوشت و پوست آن دوست می‌دارند. آن‌هایی که خدا را برای فایده‌های مادی و معنوی‌اش دوست می‌دارند، در همین مسیر گام برمی‌دارند. آن‌ها به درستی دوستدار خدا نیستند؛ آن‌ها دوستدار منافعِ خوداَند.

پیش‌گفتار مایستر اکهارت (۱۳۲۹ ـ ۱۲۶۰ م.) عارف، شاعر، مدافع حقوق زنان، فیلسوف، واعظ و عالم الهیات بود. عده‌ای از ارباب کلیسا او را به سبب بعضی از گفته‌های شطح‌آمیزش تکفیر کردند. عالمان برجسته‌ی امروز دنیا متفق‌القول‌اند که تکفیر اکهارت عادلانه نبوده است. او را تکفیر کردند زیرا از فقرا و مستمندان در برابر اغنیا دفاع می‌کرد.

طریقت معنوی مایستر اکهارت سنت معنویِ هستی‌محور است. در حالی که سنت‌های معنوی دیگر مسیحیت بر گناه ازلی انسان تأکید می‌کنند، مایستر اکهارت بر عظمت اُلوهی انسان و بر عشق و شفقت و زیبایی و سهیم شدن تأکید می‌کند. او خوش ندارد راه خود را با گناه آغاز کند، در نتیجه، با عشق آغاز می‌کند.

او گرچه تحصیلات عالیه و دانشی عظیم داشت، اما زبانش ساده و روان و بی‌پیرایه بود. آنگونه که می‌زیست حرف می‌زد. او می‌گفت: «بهترین دانش آن است که از طریق زندگی کسب شود.

خدا در همه‌چیز هست، اما هیچ کجا چنان نیست که در روح.

تمامی پدیده‌ها نمی‌توانند خدا را به تمامی آشکار کنند. زیرا گنجایش خدا را ندارند.

خدا با افزودن چیزی، در روح، یافت نمی‌شود، بلکه با روند کاستن است که یافت می‌شود.

رهایی چیزی نیست، جز خالی شدن از داشته‌ها خلوت گزیدن از خود سکوتِ ذهن و سکونِ بی‌قراری جان.

آن‌هایی که نمی‌دانند خدا همه‌جا حضور دارد به شیوه‌ها و اعمالی طاقت‌سوز و جانکاه متوسل می‌شوند تا بلکه خدا را بیابند. این‌گونه آدم‌ها هرگز خدا را نمی‌یابند. آن‌هایی که ریاضت می‌کشند، در ظاهر، قدیس‌اند، اما در باطن، مَثَلِشان، مَثَلِ حِماری‌ست با بار کتاب. زیرا آن‌ها درباره‌ی خدا بسیار می‌دانند، اما خدا را اصلا نمی‌شناسند.

در همه حال آماده باش برای گرفتن فیض حق و آماده باش تا فیوضات تازه‌ی او را دریافت کنی. زیرا خداوند برای دادن موهبت‌های خویش به ما هزاران بار آماده‌تر از ماست برای گرفتن آن موهبت‌ها.

خداوند، عشق است و هرآن که عاشق است در خداست و خدا در اوست.

خدا هست! خدا را در همه‌ی پدیده‌ها ببین، زیرا خداست که در همه‌ی پدیده‌ها پدیدار است. هرپدیده‌ای، از خدا لبریز است و کتابی‌ست درباره‌ی خدا.