دیر یا زود، «چیزی» ما را بهسوی مسیری خاص فرامیخواند. ممکن است این «چیز»، یک لحظهٔ کوتاه در کودکیمان باشد که ناگهان از ناکجا سر برمیآورد؛ یا نوعی کشش یا جذبه یا چیدمانی از وقایع که همچون بشارتی ما را بهسویی هدایت میکند و بیاختیار با خود میگوییم: «این همان کاری است که باید انجام دهم و همان چیزی است که باید به دست آورم... این، منم.»