بنابراین امر روزمره، نهتنها محلی مناسب برای شکلگیری فرهنگ است، بلکه خود فرهنگ نیز از خلال آن حیات و تداوم مییابد. در این تلقی همچنین فرهنگها صرفاً به لحاظ پایگاه و موقعیت، از جامعهای به جامعه دیگر و از تمدنی به تمدن دیگر متفاوت نیستند، بلکه علاوه بر این از حیث شیوه به کارگیری فرهنگ و خود معنای فرهنگ نیز واجد گوناگونی بسیارند (رابرتسون، ۹۸: ۱۳۸۰). درست در همین جاست که بحث از مصرف و فرهنگ مرتبط با آن را، میتوانیم به خوبی در ادبیات جامعهشناسی بیابیم.