بود. آن دسته از معلمانی که نسبت به من و درس و مشق من اظهار علاقه میکردند بسیار انگشتشمار بودند... بسیاری از معلمین مرا موجودی ابله و کلک تصور میکردند. هرگاه در محیط مدرسه پیشامد سوء یا ناگواری به وقوع میپیوست، اولین کسی که سوءظن همه به طرف او جلب میشد من بودم. یا اگر قشقرق و داد و قالی برپا میشد، فکر میکردند محرک اصلی آن من هستم. (۹)