هشداری است برای زمانهٔ کنونی و انسان معاصر، برای روزگاری که انسان از خویشتناش دور افتاده است و به مرز غیاب نزدیک شده است. بشر در مقطع کنونی در عین رسیدن به دستاوردهایی گرانبها، به دستاویزهایی دورکننده از خویشاش رسیده است. افتاده است در مسیری ناآشنا، پرهیاهو، با ابزاری سرخوشکننده.