تارانتینو فیلمهایش را بهقدری مملو از رازورمزهای فرهنگی میکند که فقط معتادی مثل خودش میتواند همهشان را بفهمد. هرچه هم این ارجاعات را بیشتر بفهمید، آدم خفنتری به حساب میآیید. فیلمهای تارانتینو مثل این مراسمهای آیینی است که برای پذیرفته شدن در فرقه باید خودتان را به لجن بکشید.