بریده‌هایی از کتاب شرح یکصد غزل اول از دیوان شمس تبریزی

شاد از غم شو که غم دام لقاست اندرین ره سوی پستی ارتقاست

گر تو کنی بر مه تفو بر روی تو بازآید آن ور دامن او را کشی هم بر تو تنگ آید قبا پیش از تو خامان دگر، در جوش این دیگ جهان بس برطپیدند و نشد، درمان نبود الّا رضا