آنچه برای ملت ما رخ داد، ضرب شدن خاطرات جنگ در خاطرات کهن دینی و شیعی ما بود. خاطره در اینجا فقط خاطرات جنگ نیست، بلکه خاطرات جنگ در خاطره روز عاشورا ضرب شده و تا مرتبه کهنانگاره (ستیز حق و باطل)، پیش رفته است. گویی از همه منابعی که در سنت، تاریخ، دین و اسطوره ما وجود داشته، دریچههایی به روی خاطرات جنگ باز شده و آن را به یک آزمون معرفتی یا یک شناختنامه عملی و عینی ارتقا داده باشد. این یکی از همان نقاط مفصلبندی خاطرهنگاشتههای جنگ با ادبیات و آثار ادبی جنگ است.