بریده‌هایی از کتاب افسانه یک نجیب زاده ایرانی

"اجازه می‌دهید به شما کمک کنم؟"

چیزی بپرسی پاسخ نشنوی یک درد، پاسخ بشنوی و نفهمی درد بیش‌تر.

دل زن‌ها همیشه آشوب است.

"گاهی دل گواهی می‌دهد."

رو به خدا کرد، گفت تو خواستی، حرفی ندارم، اما قرارمان این نبود. لابد با خدا شرط‌وشروطی کرده بود، داشت به رُخَش می‌کشید.

چشم آینهٔ وجود است، ریا کند، حرف آدم رنگ دروغ می‌گیرد.