بریده‌هایی از کتاب هدیه سیزده سالگی جرمی فینک

این‌که آدم‌ها دیگر توی زندگی ما نیستند به این معنی نیست که دیگر به ما فکر نمی‌کنند

هر موجودی هدفی دارد که مشتاقانه برای رسیدن به آن تلاش می‌کند.

"چیزهایی که یه نفر دور می‌ندازه، می‌تونه واسه یه نفر دیگه کلی ارزش داشته باشه."

وقتی یه چیزی پیدا می‌کنین که دوستش دارین و کارتون رو راه می‌ندازه، دیگه واسه چی باید دنبال بیشتر از اون بگردین؟ آدم همیشه فکر می‌کنه اگه بگرده، چیز بهتری پیدا می‌کنه. من دیگه خیلی وقته که تصمیم گرفتم وقتم رو واسه گشتن دنبال چیزهای بهتر تلف نکنم و از همین چیزهایی که دارم لذت ببرم."

حتی وقتی کوچک بودیم هم لیزی زیر بار چرت زدن نمی‌رفت. واقعاً باید حالش خیلی بد باشد. اولین بار نیست که از پسر بودنم خوشحالم.

کلاً شب‌ها زیاد چیزمیز می‌خورم، چون دوست دارم وقتی همه خواب‌اند، من بیدار باشم. (به غیر از کسانی که در منطقه‌های زمانیِ دیگرِ کرهٔ زمین زندگی می‌کنند و چون در آن قسمت‌ها روز است، ممکن است بیدار باشند. البته من نمی‌توانم بگویم که الان خواب‌اند یا بیدار.)

بعد از این‌همه نزدیک بودن با کسی، نمی‌توانید احساسی غیر از حس خواهر و برادری داشته باشید.

توانایی همهٔ ما پنهان می‌مونه تا زمانی که اون رو درک کنیم، بفهمیم هدفمون چیه، خودمون رو بکاریم تا بتونیم رشد کنیم.

وقتی بابا زنده بود، مامان همیشه خط‌ونشان می‌کشید که ساعت را دوباره از کار می‌اندازد، چون صدای زنگش او را دیوانه می‌کرد، ولی بعد از مرگ بابا، مامان دیگر شکایتی از صدای ساعت نکرد.