بریده‌هایی از کتاب داستان های شیرین

در جامعهٔ اسلامی نژاد، ملیت، موقعیت خانوادگی و عواملی از این قبیل هرگز نباید مانع ازدواج و همسری دو مسلمان گردد

«... ای مردم! پس از این، شما بردگانی بیش نیستید، فرزند فاطمه را کشتید، و ابن مرجانه را فرمانروای خود کردید. او نیکان شما را می‌کشد و بدان شما را برده خود می‌کند. شما تن به ذلت دادید. چه نگون‌بخت است آن که تن به ذلت دهد...»

امام صادق (ع) می‌فرمود: «چه مانعی دارد که هر یک از شما به پدر و مادر خود نیکی کند، خواه زنده باشند خواه مرده، از جانبشان نماز بخواند، صدقه بدهد، حج بکند، روزه بگیرد، تا خود وی هم به همان اندازه از آن کار ثواب ببرد، علاوه بر این به‌خاطر پیوندی که با پدر و مادر خویش برقرار کرده و نیکی که به آنان نموده، خدایش خیر فراوان عنایت فرماید.»

جوانی به امام ششم (ع) مراجعه و اظهار کرد که پدر و مادرش می‌خواهند او را به قبول عقد ازدواج با دختری وادار کنند که مورد علاقه‌اش نیست و خود علاقه دارد با دختر دیگری ازدواج کند. اینک وظیفه او چیست؟ امام فرمود: «ازدواج با همسری را بپذیر که مورد علاقه تو است.» آزادی در انتخاب همسر از اصولی است که در اسلام سخت مورد عنایت و توجه قرار گرفته است؛ زیرا زندگی زناشویی هنگامی مایهٔ آرامش‌خاطر خواهد بود که میان همسران توافق فکری و تناسب روحی و اخلاقی وجود داشته باشد.

یکی از یاران امام دهم، امام هادی (ع) می‌گوید: درباره ازدواج به ابوجعفر نامه‌ای نوشتم. پاسخی به خط او به دستم رسید که: «پیغمبر فرمود: وقتی خواستگاری نزدتان آمد که دینداری و اخلاق او برایتان رضایت‌بخش است به ازدواج با او اقدام کنید، اگر نکنید در زمین انحراف و بحرانی بزرگ روی خواهد داد.»

وی از لحاظ اخلاقی، مردی بسیار صبور، با ظرفیت، پرکار، منظم و دقیق، و انسانی به تمام معنا زبده بود. شخصیتش چنان بود که مایل بود برای این انقلاب تمام تلاش و توان خود را به کار برد و در عین حال خیرخواهی، در مورد مسائل اخلاقی با افراد نزدیک خود و حتی همکارانش بسیار سختگیر بود.